61 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ: ΦΩΝΗ 24 ΚΑΡΑΤΙΩΝ

61 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ: ΦΩΝΗ 24 ΚΑΡΑΤΙΩΝ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΦΡΕΝΤΥ ΠΥΤΙΛΑΚΗ

Η Μαρινέλλα είναι μια περίπτωση από μόνη της. Όταν ήταν μικρή ήθελε να γίνει ηθοποιός. Αποφάσισε να γίνει τραγουδίστρια. Το πρόγραμμά της όμως έμοιαζε με παράσταση. Η θεατρικότητα αγκάλιαζε κάθε νότα και κίνησή της. Ο μαγνητισμός της παραμένει μυστήριο ακόμα και σήμερα. Έχοντας για πυξίδα το ένστικτό της άλλαξε τα πάντα στη διασκέδαση. Πέταξε τις καρέκλες, προχώρησε στο κέντρο της πίστας, συνεργάστηκε με τους καλύτερους σκηνοθέτες, έφερε θεατρικούς προβολείς, επέβαλε τις γαρδένιες αντί για το σπάσιμο πιάτων, πρόσθεσε χορό, φόρεσε παντελόνια, έκοψε τα μαλλιά της κοντά. Αγάπησε και αγαπήθηκε με όρους λατρείας. Μετέτρεψε τις προκλήσεις σε επιτυχίες. Τραγούδησε παντού.

Κάθε δεκαετία της είναι χρυσή, όπως και οι δίσκοι της. Με τα τραγούδια της άνοιξε ένα παράθυρο σ’ ένα νέο κόσμο, σφραγίζοντας μια εποχή που διψούσε για αυθεντικότητα. Η δημοσιότητα δεν τις άλλαξε τα μυαλά. Η πίστη της στο Θεό, η οικογένεια, οι φίλοι και ο λαχανόκηπος της της δίνουν την απαραίτητη ισορροπία στο μονοπάτι της αυτογνωσίας. Γνωρίζει που τελειώνει η σκηνή και που αρχίζει η ζωή. Δεν είναι τυχαίο που για αρκετά χρόνια δεν έλεγε ότι είναι τραγουδίστρια στη μονάκριβή κόρη της, Τζωρτίνα, για να μην επηρεάσει τη ζωή της στο σχολείο.

Στις 15 Ιουλίου μοιράστηκε μαζί μας στη σκηνή του “Πειραιώς 260” τη μαγεία της “Σονάτας του Σεληνόφωτος” του Γιάννη Ρίτσου, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη. Μια παράσταση του Φεστιβάλ Αθηνών που περιμένει πως και πως για να δώσει το δικό της λυρικό στίγμα στο εμβληματικό έργο του μεγάλου μας ποιητή.

 

Σταρ τεσσάρων ετών

Ξέρουμε πως για να παραμείνεις στην πρώτη γραμμή χρειάζονται θυσίες. Η Μαρινέλλα ανέτρεψε και αυτόν το μύθο. Δεν έκανε καμία θυσία. Χρειάστηκε απλώς να ακολουθήσει την καρδιά της. Ήταν μπροστά από την εποχή της και το ήξερε. Δεν φοβήθηκε να χαράξει το δρόμο της. Δεν είχε ποτέ πλάτες, ούτε καταδέχτηκε να μπει σε κυκλώματα. Το οξυγόνο της ήταν η σκηνή.

Η καταγωγή της είναι από την Κωνσταντινούπολη. Η οικογένειά της ήρθε στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας της, Γιώργος Παπαδόπουλος, είχε φούρνο στο κέντρο της πόλης. Η μικρή Κυριακή -αυτό είναι το πραγματικό της όνομα – ήταν το τέταρτο και μικρότερο παιδί τους. Οι γονείς της δεν ήξεραν τι να κάνουν μαζί της, γιατί όλη την ώρα τραγουδούσε. Πρώτα τραγούδησε και μετά είπε “μαμά”. Στην κυριολεξία. Από τεσσάρων χρονών πήγαινε στην “Παιδική Ώρα” στο ραδιόφωνο. Στα δώδεκα της έκανε διαφημιστικά και έβγαζε το χαρτζιλίκι της. Διαφήμιζε τα καταστήματα “Μέλκα” στη Θεσσαλονίκη. Η κοντράλτο χροιά της την έκανε περιζήτητη. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Χόρευε και τραγουδούσε οπουδήποτε βρισκόταν. Δεν περπάτησε ποτέ. Πάντα έτρεχε. Το πολύ πολύ να κλωτσούσε κάποια πέτρα στο δρόμο. Τη φώναζαν “στυπόχαρτο“.

Δεν υπήρχε περίπτωση να ακούσει τραγούδι και να μην το μάθει αμέσως. Στα δεκαεπτά της ήταν πια έτοιμη. Με τον παιδικό θίασο όργωναν κάθε Κυριακή όλα τα κοντινά θέατρα. Θεσσαλονίκη, Βέροια, Νάουσα. Γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον του συνθέτη Τόλη Χαρμαντά που την πήρε στο συγκρότημά του για να πει κάποια τραγούδια στο “Πανόραμα” όπου εμφανιζόταν στην περιοχή της Νέας Ελβετίας πίσω από το γήπεδο του Άρη.

Ωστόσο η υποκριτική φάνηκε προς στιγμή να την κερδίζει. Από τις αρχές του 1957, σε ηλικία 19 ετών, εμφανιζόταν στο θέατρο Χατζώκου στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης. Τα έργα τους ήταν επιθεωρήσεις. Ένα μήνα έμειναν στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια για εφτά μήνες ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα. Η Μαρινέλλα έπαιζε όλους τους ρόλους. Το μόνο που της έλειπε ήταν μια καλή ευκαιρία. Ταλέντο υπήρχε. Και μάλιστα πολύ. Το Μάιο του ίδιου χρόνου στη Χαλκίδα αρρώστησε η τραγουδίστρια της παράστασης. Η επικεφαλής του θιάσου, η Μαίρη Λωράνς, της πρότεινε να πει δύο τραγούδια. Είπε τη “Μαλαγκένια” και τον “Άνθρωπό μου” της Σοφίας Βέμπο που τη θαύμαζε πολύ. Κέρδισε όλο το χειροκρότημα. Αυτό ήταν. Από εκείνη τη στιγμή στράφηκε στο τραγούδι. Ως “Μαρινέλλα” πλέον – όπως τη “βάπτισε” ο Τόλης Χαρμαντάς εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Όταν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη μόνο τραγουδούσε. Ήταν και η αμοιβή της πιο μεγάλη.

Γάμοι, έρωτες, μητρότητα

Η ζωή της μοιάζει με ταινία. Ακόμα και οι έρωτές της ήταν κινηματογραφικοί. Ένα βράδυ του Ιουλίου του 1957 ο Στέλιος Καζαντζίδης επισκέφτηκε το κέντρο για να ακούσει το φίλο του Στέλιο Ζαφειρίου. Ο ένας Στέλιος πήγε να δει τον άλλο Στέλιο. Η Μαρινέλλα είπε ένα τραγούδι του, το “Πιο πικρό ψωμί”. Εκείνος χαμογέλασε. “Λίγο ελαφρά το λες”, σχολίασε. Την άλλη μέρα πήγαν για ψάρεμα. Τον ερωτεύτηκε αμέσως. Εκείνος μόλις είχε χωρίσει από την Καίτη Γκρέυ και ήταν ελεύθερος. Ότι ακολούθησε είναι ιστορία. Για μια οκταετία πρωταγωνιστούσαν παντού. Από το “Λουξεμβούργο”, το παραθαλάσσιο κέντρο της Θεσσαλονίκης, μέχρι το “Κάρνεγκι Χολ” της Νέας Υόρκης. Τραγούδησαν σε δίσκους των Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου, Λεοντή, Μαρκόπουλου, Κατσαρού, Λοΐζου. Ο Μάνος Χατζιδάκις της είχε πει “να μάθεις να κλέβεις, να παίρνεις τα σωστά”. Με τον Μίκη Θεοδωράκη συχνά έμεναν μαζί στο ίδιο σπίτι.

Η Μαρινέλλα με το Στέλιο Καζαντζίδη ήταν το απόλυτο ντουέτο. Παντού έκαναν θραύση.

Έδεσαν οι φωνές τους και οι καρδιές τους. Χώρισαν μόνο για ένα μικρό διάστημα το 1962 αλλά αμέσως ξαναέσμιξαν. Παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 με κουμπάρους την Πόλυ Πάνου και τον Στέλιο Πελαγίδη. Χώρισαν όμως, μετά από 13 μήνες, τον Ιούλιο του 1965. Ο χωρισμός αυτός ήταν οριστικός. Ο καθένας τράβηξε το δρόμο του. Ο Στέλιος Καζαντζίδης βέβαια το Φεβρουάριο του 1966 σταμάτησε τα μαγαζιά. Αφορμή στάθηκε ένα επεισόδιο που παραλίγο να αποβεί μοιραίο. Ενώ τραγουδούσε σε ένα κέντρο, στη διασταύρωση Αχαρνών και Ηπείρου, ένας θαμώνας έσπασε το μπουκάλι της μπύρας, το πέταξε και εκείνο καρφώθηκε πίσω από το κεφάλι του Καζαντζίδη ο οποίος κατά τύχη είχε σκύψει να πει κάτι στη Μαρινέλλα. Από εκείνη τη μέρα δεν ξαναπάτησε σε μαγαζί. Ήταν η τελευταία του βραδιά.

Όλη η χώρα μιλούσε πλέον για το διάσημο διαζύγιο. Η αλήθεια είναι πως ο χωρισμός αυτός στοίχισε στη Μαρινέλλα. Αλλά δεν το έβαλε κάτω. Δεν ήταν τέτοιος τύπος. Της άρεσαν οι ωραιότεροι, αλλά δεν τους υποτάχτηκε ποτέ. Ούτε στις σχέσεις ούτε στη δουλειά. Σε μια ανδροκρατούμενη δουλειά θέλησε να επιβάλλει το δικό της νόμο. Συχνά ρισκάροντας τα πάντα. Αλλά στο τέλος δικαιωνόταν. Ενώ ήταν στο απώγειο της καριέρας της με δεκάδες δίσκους, εμφανίσεις, συναυλίες, περιοδείες και ταινίες, το 1973 αναστάτωσε τη συντηρητική ελληνική κοινωνία όταν έμεινε έγκυος. Μέχρι τον έβδομο μήνα τραγουδούσε στα μαγαζιά. Το να είσαι εκείνη την εποχή ανύπαντρη μητέρα δεν ήταν λίγο. Η κοινωνία δεν τα συγχωρούσε αυτά. Μόνο εκείνη και η Έλενα Ναθαναήλ το τόλμησαν. Αλλά η αγάπη του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη που στην περίπτωσή τους έκανε τα στραβά μάτια. Όταν έφερε στον κόσμο τη Τζωρτίνα, το μοναχοπαίδι της, άλλαξε όλη της η ζωή. Ήταν ο καρπός του έρωτά της με τον πρωταθλητή ιππασίας Φρέντυ Σερπιέρη με τον οποίο κράτησε μυστική τη σχέση της για αρκετό καιρό. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Τον είχε ερωτευτεί. Ήταν μαζί ήδη τέσσερα χρόνια. Μετά τη γέννηση της κόρης τους εκείνος ήθελε να παντρευτούν, αλλά η Μαρινέλλα επέμενε πως ήταν καλύτερα να παραμείνουν φίλοι. Κι έτσι έγινε.

Και σαν να μην έφτανε αυτό στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου παντρεύτηκε τον Τόλη Βοσκόπουλο. Σε ένα γάμο που διήρκησε μέχρι το ’81. Και συζητήθηκε όσο λίγοι. Αυτός ήταν και ο τελευταίος μεγάλος δεσμός της. Κυρίως γιατί δεν ήθελε να γνωρίζει η κόρη της άλλους άντρες. Άλλωστε ήταν γεμάτη συναισθηματικά. Στο σπίτι της στη Νέα Ερυθραία έμεναν όλοι μαζί. Γονείς, αδέλφια, ανίψια. Και σε κάθε ευκαιρία έτρωγαν στο μεγάλο τραπέζι της αυλής. Σαν τον παλιό καλό καιρό. Τώρα έμεινε μόνο η αδέρφη της. Και φυσικά η κόρη της στον κάτω όροφο με το σύζυγό της τον Τίμο Δασκαλόπουλο και τα δυο παιδιά τους το Δημήτρη και τη Μελίνα.

Οι μεγάλοι σταθμοί της καριέρας της

Σε μια εποχή που οι τραγουδίστριες προβάλλουν το καλλίγραμμο σώμα τους, η Μαρινέλλα μας υπενθυμίζει ότι η ιστορία των τραγουδιών γράφεται με ψυχή. Αν και παραδέχεται ότι δεν είχε πάντα καλά τραγούδια εκείνη τα μεταμόρφωνε. Ταυτιζόταν με τις νότες, αναπαριστούσε τις ιστορίες των τραγουδιών της, ζωντάνευε την εποχή τους. Έκανε τον κόσμο να λέει “τι ωραίο τραγούδι”. Οι ερμηνείες της είναι ένα ταξίδι στο χρόνο. Που όσες φορές και αν το κάνεις δεν σου αρκούν.

Ποιοι ήταν αυτοί οι σταθμοί της;

Πρώτα από όλα η συνεργασία της με τον Γιώργο Κατσαρό. Μαζί έκαναν περιοδεία στη Σοβιετική Ένωση και γενικώς ήταν ο πρώτος που τη στήριξε στη μετά-Καζαντζίδη εποχή με εμφανίσεις στη “Νεράιδα” και την “Παλιά Αθήνα” στην Πλάκα. Το 1969 συνεργάστηκε με τον Γιάννη Πουλόπουλο. Ένα μεσημέρι οδηγώντας για τη Γλυφάδα άκουσε στο ραδιόφωνο τον Γιώργο Νταλάρα που έκανε τα πρώτα του βήματα. Γύρισε αμέσως στην εταιρία της τη MINOS ρωτώντας για το νεαρό τραγουδιστή. Η επιτυχία τους στο “Στορκ” στο Σύνταγμα ήταν τόσο μεγάλη που κράτησε τρισήμισι σεζόν. Το 1973 δούλεψε στο “Μαρινέλλα” στο Σύνταγμα, όπως και στην “Αθηναία”, στη “Νεράιδα”, αλλά και στο “Zoom” και στον “Σκορπιό” στην Πλάκα. Τον Αύγουστο του 1977 έγινε η πρώτη τραγουδίστρια που πήγε στην Αλβανία, πραγματοποιώντας μεγάλη περιοδεία με τον Κώστα Καράλη και τους αδελφούς Τζαβάρα. Στη Θεσσαλονίκη εγκαινίασε τη δεκαετία του ’90 το “Remember”, το “Μιραζέ” και την “Πύλη Αξιού”. Στο “Ρεξ” άφησε εποχή από το ’88 μέχρι το ’90. Το ’95 ήταν η χρονιά της. Με το πρόγραμμα “Η Μαρινέλλα στο Ρεξ” και τη μοναδική παράσταση“Γυναικών Πάθη” με χορικά του Ευρυπίδη που παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο σε σκηνοθεσία Σταύρου Τσακίρη έδειξε και το πιο καλλιτεχνικό της πρόσωπο. Το 1997 σειρά είχε η συνεργασία της με τον ταλαντούχο Στέφανο Κορκολή στην “Πύλη Αξιού”. Γρήγορα κατάλαβε ότι η νύχτα αλλάζει. Το 1998 εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής στη μοναδική παράσταση “ Η Μαρινέλλα τραγουδάει και θυμάται” η οποία ανέβηκε στη συνέχεια και στη σκηνή του Ηρωδείου αλλά και σε μερικές ακόμα πόλεις. Το 1999 επανήλθε στο Μέγαρο Μουσικής με τη μουσική παράσταση “Με βάρκα το τραγούδι” ερμηνεύοντας πορτογαλλικά, ισπανικά, αγγλικά, σμυρναίικα και λαϊκά τραγούδια.

Επαναλήφθηκε στο Ηρώδειο και στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια χρονιά γέμισε το Ολυμπιακό Στάδιο στη συναυλία για τη στήριξη των σεισμοπαθών. Το 2002 τραγούδησε στο Ηρώδειο για τα 50 χρόνια καλλιτεχνικής προσφοράς του Μίμη Πλέσσα, ενώ με τον Γιώργο Νταλάρα εμφανίστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης και ταξίδεψαν σε περιοδεία στην Αμερική, την Αυστραλία και τον Καναδά. Το 2004 με την παράσταση “Φωνή από φως” επανήλθε στο Μέγαρο Μουσικής και στη συνέχεια ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Το 2006 και το 2007 συναντήθηκε στη σκηνή του “Αθηνών Αρένα” με τον Αντώνη Ρέμο, ενώ την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στο Ηρώδειο αλλά και στην Κύπρο με τη συναυλία “Τραγουδώ το νησί μου” σε μουσική Γιώργου Θεοφάνους. Το 2008 ήρθε η στιγμή της συνεργασίας της με τον Γιάννη Πάριο στη σκηνή του “Διογένη” και το 2009 έδωσε δύο συναυλίες για τον Στέλιο Καζαντζίδη στο Καλλιμάρμαρο και το Καυτατζόγλειο. Το 2010 πρωταγωνίστησε στο “Παλλάς” στο “Μαρινέλλα το Μιούζικαλ” με θέμα τη ζωή της, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε η Θεσσαλονίκη καθώς και μια μικρή περιοδεία. Το 2011 εμφανίστηκε στο “Βοτανικό” με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, με την οποία επανέλαβαν το πρόγραμμά τους την επόμενη χρονιά στο “Fix” στη Θεσσαλονίκη και έκαναν περιοδεία στην Αυστραλία, την Αμερική και την Κύπρο. Το 2012 έδωσε συναυλίες στην Κύπρο και έπαιξε στο μιούζικαλ “Σικάγο” στο Παλλάς και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Το 2013 μετά από 37 χρόνια ξανασυναντήθηκε με τον Κώστα Χατζή δίνοντας το δικό τους “Ρεσιτάλ” στο Παλλάς, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και σε περιοδεία για δύο καλοκαίρια. Το 2014 ανέβηκε στη σκηνή του Badminton και στη συνέχεια του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης με την παράσταση “Η Μαρινέλλα συναντά τη Σοφία Βέμπο”.

Κάποιοι λένε ότι έζησε πολλές ζωές σε μία. Η ίδια χαμογελάει. “60 χρόνια καριέρας δεν είναι πολλά, αλλά είναι πολλά για να είσαι πρώτη”, σχολιάζει.

Ευχαριστούμε θερμά τον Φρέντυ Πυτιλάκη που μοιράστηκε μαζί μας άγνωστες πληροφορίες από τη ζωή της Μαρινέλλας, καθώς και ανέκδοτες φωτογραφίες της από το τεράστιο υλικό που ο ίδιος έχει δημιουργήσει που ξεπερνάει τις 160.000 φωτογραφίες. Ο κύριος Πυτιλάκης θα δημιουργήσει κέντρο έρευνας, τέχνης και πολιτισμού αφιερωμένο στη ζωή και την καριέρα της Μαρινέλλας.

Το συγκεκριμένο αφιέρωμα έγινε για το περιοδικό HILTON CYPRUS MAGAZINE και συνολικά έχει τυπωθεί σε άλλα έντυπα σε πάνω από 130.000 φύλλα.

Related posts

Read previous post:
10 ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΚΟΣΜΟ!!

Aπό τον Μπετόβεν στον Χόκινγκ, οι προσωπικότητες που ξεπέρασαν την αναπηρία τους και έφτασαν στην κορυφή. Κολυμπούσε για παραπάνω από...

Close

Powered by e-vima.gr e-vima.gr e-vima.gr e-vima.gr e-vima.gr e-vima.gr