03/06/2023
25.4 C
Serres

Ο Μάρκος Μπόλαρης παρουσίασε το βιβλίο του: «Πολιτική τοῦ Τόπου – Ποιητική τοῦ Τρόπου»

Γράφει ο Πανιερ. Μητροπολίτης Φαναρίου

κ. Ἀγαθαγγέλος 


ΓενικόςΔιευθυντής τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 

Σέ μιά ἐποχή ἀπομάγευσης τοῦ κόσμου, καθιέρωσης τοῦ κενοῦ καί  τῆς  ἀπραγίας,  θανατερῆς  μελαγχολίας,  αὐτονομίας  τοῦ 

 ἐξεγερμένου ἀνθρώπου καί ἐπιβεβλη-μένου κακοῦ, ἡ γραφίδα 


 τοῦ συγγραφέα ἔρχεται νά διασώσει τήν ἀκεραιότητα καί τήν 

 ἀξιοπρέπεια τοῦ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ ἀνθρωπίνου  προσώπου. Ἔρχεται νά ξαναθυμίσει τήν κλήση τοῦ ἀνθρώπου καί τήν δυνατότητά του νάβλέπει καί νά ἀναφέρεται στήν ὡραιότητα τοῦ κόσμου. Ἔρχεται νά πλημμυρίσει τήν προσωπικότητα μέ τό κάλλος  καί  τήν  ὀμορφιά  τοῦ  Θεοῦ,  σέ  τόπους  καί  τρόπους. 

 Ἔρχεται νά διαφυλάξει τήν ἀνθρωπιά τοῦ πλάσματος, τό γεγονός ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι “βαδῖζον δεῖγμα”, οὔτε ἕνας ἀριθμός ἀπό  αὐτούς  πού  χάρασσαν  στήν  σάρκα  τῶν  ἀνθρώπων,  στίς φυλακές, στά τάγματα ἐργασίας καί στά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γι’   αὐτό καί   ἡ   ἔκδοση   αὐτή   ἀναδεικνύει, προβάλλει καί τιμᾶ τούς μοναδικούς καί ξεχωριστούς δημιουργούς, σέ χρόνους ἀλλοτινούς καί σύγχρονους. 

Ὅλοι γνωρίζουμε τόν συγγραφέα τοῦ βιβλίου, ἄλλοι περισσότερο, ἄλλοι λιγότερο· ἄλλοι ἀπό τήν πολιτική ζωή τοῦ 


τόπου μας, ἄλλοι ἀπό μιά προσωπική γνωριμία ἤ πολύχρονη  φιλία·  ἄλλοι  ὡς  βορειοελλαδίτες,  ἄλλοι  ὡς  Ἕλληνες  πολίτες. 

Σήμερα, ὅμως, ὁ ἀγαπητός Ὑπουργός μέ τό ἐκλεκτό πόνημά του ὑπερέβη  τίς  νομικές  σπουδές  του,  τήν  δικηγορία  του,  τήν 

ἰδιότητά του  ὡς  βουλευτοῦ,  τήν  πολιτική  του  ταυτότητα,  καί 

ἐκπόνησε ἕνα ἔργο πού ἅπτεται τῶν πιό εὐαίσθητων χορδῶν τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, τό κάλλος τῆς κτίσεως καί τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ, διαζωγραφισμένα μέ μιά ἀνεπανάληπτη  ποιητική γλώσσα καί διηνθισμένα μέ ἕναν ἀσυνήθιστο λεξιλογικό πλοῦτο. 

Γι’  αὐτό,  κατά  τή  γνώμη  μου,  θά  ἔπρεπε  ἡ  ἔνταξή  του  στήν πολύτιμη βιβλιογραφική βάση“Βιβλιονέτ” νά μή γίνει   ὡς νεοελληνική λογοτεχνία, ἀλλά ὡς νεοελληνική ποίηση! 

Ἐπίσης, ὅταν πρωτοπῆρα τό βιβλίο στά χέρια μου καί ξεκίνησα 

–μετά τό ξεφύλλισμα– νά τό διάβαζω, διαπίστωσα ὅτι πρέπει νά ἀλλάξω  τήν  ἀναγνωστική  μου  συνήθεια,  τό  νά  ὑπογραμμίζω δηλαδή τίς σημαντικότερες ἐκφράσεις· ἀπό τό ἀρχικό κεφάλαιο, 

Πρόκληση ὡραιότητος καί εὐωδίας, καθώς καί γιά τά ὑπόλοιπα 

47  κεφάλαια,  διαπίστωσα  ὅτι  ὄφειλα  νά  ὑπογραμμίζω  κάθε 

πρόταση, κάθε λέξη, τοῦ ἀριστοτεχνικά δομημένου κειμένου. 

Στή  συνέχεια  θά  ἀναφερθοῦμε  μέ  ἄκρα  ἐπιλεκτικότητα,  σέ σημεῖα τοῦ βιβλίου πού ἀναδεικνύονται –κατά τήν γνώμη μας– 

ὡς φωτοδεῖκτες στήν σκέψη μας. 

1. Ἐναρκτήρια προσδοκία τοῦ συγγραφέα γιά τήν «Πολιτική τοῦ 

 Τόπου» ἀποτελεῖ μιά ἀναστάσιμη ἐλπίδα: 

 Τῷ ὄντι προσδοκῶ, ὡς εἰς ἡμέραν Ἀναστάσεως, τήν εὐφρόσυνη 

 ἡμέρα καί τήν ὥρα πού ἕνας ἀρχιτέκτονας, ἕνας πολεοδόμος, 

 ἕνας πολιτικός θά μιλήσει δραματικά καί μέ   ὑλοποιήσιμη 

 πρόταση  γιά  τήν  εἰκόνα,  τή  μορφή,  τό  σχέδιο,  ἐν  τέλει  τήν 

ὡραιότητα  τῆς  Ἀθήνας,  τῆς  Ἀττικῆς,  τῆς  Θεσσαλονίκης,  τῶν Σερρῶν στή μετά τήν ἀσχήμια τῶν πολυκατοικιῶν τῆς ἀντιπαροχῆς ἐποχή! (σελ. 13) 

 2. Ἡ δεύτερη συνιστῶσα, ἡ «Ποιητική τοῦ Τρόπου», ἐκφράζεται 

 μέ  πολύ  εὔστοχο  τρόπο,  μέσα  ἀπό  τίς  γραμμές  αὐτές  ὡς παρακαταθήκηφιλοκαλίας, φιλοπατρίας, δημοκρατίας κι ἀνθρωπιᾶς τοῦ καπετάν Μάρκου γιά ὅλους ἐμᾶς: 

Στήν ὑπηρεσία τῆς Ὡραιότητας,ἐρῶν τήν Φιλοκαλίαν τῆς καλῆς τέχνης του, […] μεθυσθείς μέ τόν καλόν   οἶνον   τῆς φιλοπατρίας 

καί   τῆς Δημοκρατίας, […], ἀτρόμητος καί ἀφόβητος, ἀνίκητος, κι ὅταν νικιόταν, ἀκατάβλητος κι ὅταν ὅλα γύρω του κατέρρεαν! (σελ. 21) 

 3. Τά παραπάνω, Πολιτική τοῦ ΤόπουκαίΠοιητική τοῦ Τρόπου, δέν ἐπιτυγχάνονται σέ καμιά περίπτωση χωρίς θυσία καί δίχως αἷμα: … τό ἀπαράμιλλο φωτεινό χρῶμα, τοῦτο τό κόκκινο τοῦ ἄρραφου χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ, «διεμερίσαντο τά ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον», εἶχε περιγραφεῖ προφητικῶς, […] αἱματοβαφής κι αἱμα-τοβαμμένος ἀπό αἷμα ἄλικο προγονικό, αἷμα παλικαριῶν σέ μάχες καί σέ πολέμους, αἷμα καπεταναίων κι ἡρώων, γνωστῶν κι ἀγνώστων, σέ πολιορκίες καί σέ γιουρούσια, Ἑλλήνων  προμαχοῦντες,  αἷμα  ἀθώων,  παιδιῶν  καί  γυναικῶν (σελ. 23). 

4. Παράλληλα,   ὁ συγγραφέας μιλάει γιά τήν   ἀπίστευτη ἐνέργεια, τήν ἀνεκτίμητη προσφορά καί τήν ὁλοκάρδια μετοχή τῶν  ἀνθρώπων  τοῦ  μόχθου  στά  ἔργα  τους,  μέ  ἀρετές  καί 

ἰδιότητες πού σήμερα σπανίζουν: Ἐραστές  τῆς  ζωῆς,  τῆς  τέχνης,  τοῦ  χοροῦ,  τῆς  μουσικῆς,  τῆς ζωγραφικῆς,   τοῦ κεντήματος,   τῆς   ἀργυροχρυσοχοΐας,   τῶν ὀργάνων,  τῆς  ἀρχιτεκτονικῆς,  τῆς  μαστοριᾶς  στή  δόμηση,  τῆς διάσωσης τῶν καθημερινῶν τῆς βιοτῆς τοῦ λαοῦ! (σελ. 37). 

5. Στό κεφάλαιο πού   ἐπιγράφεται   Τῆς σελήνης καί   τῆς πανσελήνου   Νεραϊδόπληκτος, μέ   ἔμφαση   ἀναδεικνύεται   ἡ 

ζωογόνος πηγή τῆς ποιητικότητας τοῦ συγγραφέα καί τῆς σκέψης του, πού «ἀναζητάειὡς φεγγαροχτυπημένος, ὡς σεληνόπληκτος ἤὡς ἐς ἀεί ἐρωτευμένος τήν μετοχή στό Θαῦμα, τήν ἐμπειρία τῆς Ὡραιότητας,  αὐτῆς  τῆς  ἄλλης  Ὡραιότητας,  τῆς  θαβώριας»· πρόκειται γιά ἕνα ἄλλο φῶς, ἄλλης διάστασης φωτοχυσία, μέ μιά έξοχη περιγραφή: 

Ἡ  πανσέληνος  τοῦ  Αὐγούστου,  τ’  αὐγουστιάτικο  φεγγάρι  στά 

 πέλαγα, ἡ μαγεία τῆς παλαιᾶς καί τῆς νέας Ὠδῆς τοῦ Ἐλύτη κι ἡ 

 μαγεία  τοῦ  Παπαδιαμάντη,  ὁὁποῖος  περιγράφει  τόν  γέροντα 

 Σκιαθίτη νά ρεμβάζουν στόν ἐξώστη τοῦ φτωχικοῦ σπιτιοῦ μαζί μέ τόν ἐγγονό του καί νά ἀπολαμβάνουν τή φωτοχυσία τῆς σελήνης (σελ. 55). 

6. Ἡ φωτοχυσία τῆς σελήνης συμπληρώνεται ἀπό ἕναν ὑπέροχο 

 ὕμνο τοῦ φωτός, ἑνός φωτός πολυδιάστατου, κατερχομένου ἐκ 

 Θεοῦ καί ἐξακτινομένου διά τῆς Θεοτόκου: 

 Φῶς ἐκ Φωτός, σέ μία διαχρονικότητα πολιτισμοῦ τοῦ Φωτός,νά 

 μιά νέα ἔκφραση, ἰδού καί πάλιν, Φῶς ἔλαμψε μέγα, Φωτοδόχος 

 Λαμπάδα τοῖς ἐν σκότει φανεῖσα ἡ Κυρά Παναγιά, τήν πλοήγηση 

 ἀναλαβοῦσα, τήν πηδαλιουχία ὡς Καπετάνισσα, ἐν τῷ πελάγει 

 τῶν θλίψεων, κάλλιον εἰπεῖν, ὡς Γερόντισσα, τή διαχρονικότητα 

 τούτης τῆς πολυτελοῦς ἐν πνεύματι ναυσιπλοΐας ἐξασφαλίζουσα. 

 Εὐγνώμονες γιά τή μετοχή (σελ. 61). 

7.  Ἡ  μετοχή  στό  φῶς  ἤ  ἡ  ἔλλειψή  του  εἶναι  τό διακριτικό 

 στοιχεῖο τῆς ποιότητας γιά τόν ἄνθρωπο, πού «ξεχωρίζουν τόν 

 ἄνθρωπο, τόν πολίτη,ἀπό σταυλισμένες ἀγέλες ζώων» μέσα στίς 

 «ἁλυσίδες καταναλωτισμοῦ». Στόν ἀντίποδα αὐτῶν βρίσκεται τό 

 ἐνδιαφέρον: γιά τό θέατρο, γιά τή βιβλιοθήκη, γιά τή γκαλερί, γιά τό μουσεῖο, γιά τήν αἴθουσα μουσικῶν ἐκδηλώσεων, γιά τήν πινακοθήκη, γιά τήν ἐκκλησία (σελ. 81). 

8.  Γι’  αὐτό  στή  ματωμένη  πορεία  τοῦ  Γένους  μας  ὑπῆρξαν ἡρωικές   ἀντιστάσεις γιά τούτη τήν ποιότητα,   ὑπῆρξαν   οἱ 

 μάρτυρες τῆς λευτεριᾶς ὡς ζύμη: …μαρτύριο, ὡς ἄνθος εὐῶδες,νῦν καί ἀεί μυρωμένο, 

 Νεομάρτυρες […]. Ὅμως αὐτοί ζύμωσαν τό πρόπλασμα! Ἔγιναν 

οἱ  ἴδιοι  ἡ  ζύμη!  Ἡμικρά  ζύμη  πούὅλον  τό  φύραμα  ζυμοῖ!  Κι 

ἀκαρτέρει κι ἀκαρτέρει φιλελεύθερη λαλιά, γράφει ὁ σολωμικός 

κάλαμος,σηκώθηκε  τό  λάβαροτῆς  Ἐπανάστασης  γιά  Λευτεριά! (σελ. 205). 

9. Ἐπιπλέον, ἡ «Πολιτική τοῦ Τόπου – Ποιητική τοῦ Τρόπου» 

 γιά τόν δικό μας λαό, τόν Ἑλληνικό, συνδέεται μέ τήν θάλασσα, τήν ὁποία καί ἐξυμνεῖ. Εἶναι ὁ λαός: πού τραγουδάει τή θάλασσα! Ταξίδι θαλασσινό ἡἐκστρατεία τῆς Ἰλιάδας,  ταξίδι  θαλασσινό  ἡ ἐπιστροφή  κι  οἱ  περιπέτειες  τῆς Ὀδύσσειας  ἀπό  τή  γραφίδα  τοῦ  ἀξεπέραστου  Ὁμήρου,  τοῦ γενάρχη τῶν εὐρωπαϊκῶν, τῶν 

παγκόσμιων γραμμάτων, περιέγραψε  ἀπαράμιλλα,  ἀνεξίτηλα  τή  θάλασσα,  κι  εἶναι,  τί μαγεία  τούτη,ἡ  ἴδια  λέξη  τρεῖς-τέσσαρες  χιλιάδες  χρόνια  στά χείλια  τών  Ἑλλήνων!  Ἡ  ἴδια  ἀπαράλλαχτη  λέξη,θάλασσα,  νά μαγεύει γενιές καί γενιές αὐτοῦ τοῦ ἁρμυρισμένου Λαοῦ, πού μαγεύεται ἀπό τούς μετεωρισμούς της… μέσα στίς θαλασσινές σπηλιές  ὑπάρχει  μιά  δίψα,  ὑπάρχει  μιά  ἀγάπη,  ὑπάρχει  μιά ἔκσταση, ὅλα σκληρά σάν τά κοχύλια (σελ. 212). 

10. Ὡστόσο, πίσω ἀπό τούς τόπους καί τούς τρόπους, βρίσκεται 

 τό ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἕνας λαός, ὁ κάθε Ἕλληνας. Καί στό βιβλίου τοῦτο καταγράφεται ἕνας ὕμνος γιά τή μεγαλοσύνη τοῦ Ἕλληνα: Γι’ αὐτό κι εἶναι ἡ ματιά τοῦ Ἕλληνα ἁπλόχωρη, ἀπ’ τίς πρωτινές ἐποχές,  ματιά  κι  ὁρίζοντας  ἁπλωτός  θαλασσινός,  ἄρα  αὐτή ἡ ἀνοιχτοσύνη τοῦ πελάγου, ἡἀπεραντοσύνη καί τό ἄστατο τῆς ἁλός καθοριστικά ξάνοιγαν στόν διαχρονικό πλοῦ στούς αἰῶνες, ξάνοιγαν  καί  τόν  νοῦ, «εὐρέα  νῶτα  θαλάσσης»  διαπίστωνε  ὁ γερο-Ὅμηρος, εὐρέα πού  ἄνοιγαν διάπλατα τίς πόρτες καί τά παράθυρα   τοῦ   μυαλοῦ   τοῦ γλωσσοπλάστη 

καί φιλόσοφου Ἕλληνα! (σελ. 213). 

Μέχρι τώρα παρουσίασαμε ἐπιλεκτικά δέκα χαρακτηριστικά 

σημεῖα  ἀπό  τήν  γραφίδα  καί  τή  σκέψη  τοῦ  ἐκλεκτοῦ  καί 

προσφιλοῦς μας κ. Μπόλαρη. Ἐάν εἴχαμε χρόνο, θά μπορούσαμε 

σέ ὅλες τίς ἑνότητες νά κάνουμε νύξη. Προσωπικά, ἐπιθυμοῦμε 

νά ξαναδιαβάσουμε τίς ἑξῆς: Φιλοκαλίας ἔρως, μέθη φιλοπατρίας, Ἀθωνική Θαλασσογραφία, Μάρτυρας Ἐλευθερίας, Ἡ Θεσσαλονίκη   τῆς Ρωμιοσύνης, Χαρμολύπη   Ἀπριλιάτικη, Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι, μέ λογισμό καί μ’ ὄνειρο, Μεσοπέλαγα   ἀρμενίζω!   Ἄσκηση αυτογνωσίας, Ματωμένος χάρτης λευτεριᾶς, καί βέβαια τήν τελευταῖα ἑνότητα Ἀνύποπτοι περιδιαβαίνοντας.  

* * * 

Σήμερα,τό φιλοκαλικό πνεῦμα πού ἀποπνέει τοῦτο τό βιβλίο καί ἡ συμπόρευση ἱστορίας, θεολογίας, λογοτεχνίας μέ τή ζωή τῆς  Ἐκκλησίας   εἶναι   ἱερό   χρέοςκαί παρακαταθήκη γιά τίς 

ἐπερχόμενες γενιές. Μόνο ἔτσι μποροῦμε νά ἀγωνισθοῦμε γιά 

τήν ἐσωτερική μας ἐλευθερία, νά ἀντισταθοῦμε στήν παρακμή, 

στό  σκοτάδι,  τήν  ἀδικία,  τήν  βία  καί  τόν  πόλεμο,  σέ  νέα 

ὁλοκαυτώματα,  στήν  ἀπώλεια  τῆς  ἰδιοπροσωπείας  μας.  Διότι τότε ἡ παράδοση τοῦ λαοῦ, χωρίς τά ἴχνη ἑνός ἐκκλησιαστικοῦ 

ἐπαρχιωτισμοῦ καί ἐθνισκισμοῦ, βαίνει πρός τήν καθολικότητα 

καί τήν οἰκουμενικότητα τῆς ὅλης ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Συγχαίρουμε τούς πολιτικούς πού σκέφτονται μέ αὐτόν τόν 

τρόπο. Μόνο μέ ἕναν τέτοιο συναρπαστικό καί φωτεινό ἀγώνα, 

ὅπως αὐτός πού προτάσσει ἡ «Πολιτική τοῦ Τόπου – Ποιητική τοῦ Τρόπου», μποροῦμε νά καλλιεργήσουμε τήν ἑνότητα, τήν εἰρήνη, τήν ἀγάπη, τήν ἀλληλεγγύη, τόν πολιτισμό, τήν ἀξιοπρέπεια, τήν ἀκεραιότητα, τήν δημιουργία, τό ὅραμα σέ ἕναν κόσμο πού οἱ θάλασσες καί τά χώματα τῆς γῆς ἔγιναν νεκρο-ταφεῖα ἐλπίδων.  

«Τό  κάλλος  θά  σώσει  τόν  κόσμο»!  Ναί,  αὐτό  τό  μήνυμα 

διατρέχει καί διακατέχει κάθε σελίδα τῆς παρούσας ἔκδοσης. 

Ἕνα κάλλος πού συνυφαίνεται στήν ἄρρηκτη σχέση πατρίδας καί 

ἱστορίας, λογοτεχνίας καί τέχνης, εὐαισθησίας καί κριτικῆς. Μιά 

τέτοια ὀμορφιά, τήν ὁποία μέ ἔξοχο τρόπο κατέγραψε στό βιβλίο 

του ὁ ἐκλεκτός μας ἀδελφός, μπορεῖ νά ἐπουλώσει πληγές καί νά θεραπεύσει τήν   ἀδιαφορία καί τόν κυνισμό   τῆς   ἀποϊεροποιημένης Εὐρώπης καί τοῦ δυτικοῦ κόσμου. 

Κατακλείω τήν σύντομη παρουσίαση μέ τήν ἑξῆς πρόταση: Ἡ ἔκδοση  αὐτή  «Πολιτική  τοῦ  Τόπου  –  Ποιητική  τοῦ  Τρόπου» ὀφείλει  νά  προταθεῖ  καί νά  συμπεριληφθεῖ  ὡς  βοήθημα  στό μάθημα  τῆς  Νεοελληνικῆς  Λογοτεχνίας  γιά  σπουδή  ἀπό  τούς  

μαθητές τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης!

Οφειλέτης … Ημέρα της Γυναίκας-Γράφει ο Μάρκος Μπόλαρης

Ακολουθήστε το e-vima.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις


ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.

 

Λιμάνι Θεσσαλονίκη: Νεκρός εντοπίστηκε οδηγός φορτηγού

Ένα δυσάρεστο περιστατικό συνέβη στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Νεκρός βρέθηκε ένας 61χρονος αλλοδαπός οδηγός φορτηγού στην πύλη 16. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άνδρας είχε χάσει τις αισθήσεις του και...

Ψυχοσάββατο: Τιμάται από τους πιστούς με μνημόσυνα στις εκκλησίες

Κοινή ονομασία του Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Απόκρεω και του Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής. Τα δύο Ψυχοσάββατα τιμώνται από τους πιστούς...

Αλ Πατσίνο: Ισχυρίζεται ότι δεν είναι δικό του το μωρό

Η αποκάλυψη ότι ο 83χρονος Αλ Πατσίνο περιμένει μωράκι με τη μόλις 29 ετών σύντροφό του, Νουρ Αλφαλάχ, συζητήθηκε όσο τίποτε άλλο την περασμένη εβδομαδα.  Όμως το μυστήριο περιβάλλει τώρα τις συνθήκες...

Κυριάκος Κυανός: Ανακάλυψα τον καρκίνο, όταν είχα ένα ατύχημα στο πόδι που δεν...

Ο Κυριάκος Κυανός έδωσε συνέντευξη κι αναφέρθηκε στη μάχη του με τον καρκίνο. Ο τραγουδιστής έκανε δηλώσεις στην εκπομπή «Happy Day» κι αρχικά, μίλησε...

Διαβάστε επίσης

Δείτε επίσης.

 

ΠΑΣΟΚ: Πέθανε σε ηλικία 89 ετών ο πρώην υπουργός Χρήστος Οικονόμου

Υπήρξε ένας εκ των στενών συνεργατών του Ανδρέα Παπανδρέου - Ο γιος του, Γιώργος, ορκίζεται αύριο βουλευτής - Συλλυπητήρια δήλωση από Ανδρουλάκη Έφυγε από τη...

Ελένη Φουρέιρα: «Στεναχωρήθηκα με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν κάποιες εκπομπές την εγκυμοσύνη μου»

Η Ελένη Φουρέιρα είναι πιο ευτυχισμένη από ποτέ. Το μωρό της είναι ότι καλύτερο έχει συμβεί στη ζωή της και με τον Αλμπέρτο Μποτία...

Celebrities που σκότωσαν άνθρωπο και συγκλόνισαν το κοινό

Οι διασημότητες αντιμετωπίζονται συχνά ως είδωλα, αλλά ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι κάποια μέρα αυτές οι εμβληματικές προσωπικότητες θα ήταν στο προσκήνιο επειδή...

Συνέχισε να διαβάζεις