Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω (Για τα ΜΜΕ και τα τηλεσκουπίδια…)

γράφει η Δήμητρα Σαμαρά

Ο άνθρωπος απο την ώρα που γεννιέται μέχρι τον θάνατό του υπόκειται σε επιρροές του περιβάλλοντός του – του οικογενειακού, αργότερα του σχολικού, του θρησκευτικού, της γειτονιάς, των φίλων του, των τραγουδιών και των βιβλίων κλπ, που τον διαμορφώνουν.

Τεράστια σημασία στην διαδικασία διαμόρφωσής του έχουν τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (ΜΜΕ) πρωτοστατούσης της βασίλισσας αυτών – την τηλεόραση.

Το ισχυρό κουτί βρίσκεται σε κάθε σπίτι είναι η διασκέδαση του φτωχού αφού δεν πληρώνει άμεσα αλλά αγοράζοντας το διαφημιζόμενο προϊόν και είναι εύκολη – η εικόνα απευθύνεται στην αίσθηση, στο δεξιό μέρος του εγκεφάλου λένε οι επιστήμονες και όχι στο αριστερό στο οποίο εδράζονται η λογική και η ανάλυση. Η εικόνα είναι εύκολη πολύ πιο εύκολη από τον τυπωμένο λόγο δεν απαιτεί ανάλυση ούτε σύνθεση ούτε κριτική ματιά, χρειάζεται μόνο αυτί και μάτι!

Τα ΜΜΕ στην χώρα μας λειτουργούν στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα που σημαίνει σύμφωνα με τον Μαρξ ότι .
ο άνθρωπος είναι αποξενωμένος απο την φύση
είναι αποξενωμένος απο την εργασία του – το προϊόν μετατράπηκε σε εμπόρευμα.

Η παραγωγική διαδικασία δεν υποτάσσεται στο συλλογικό συμφέρον, αλλά στο συμφέρον μια κάστας ολίγων.

Ο άνθρωπος αποξενώνεται στο τέλος και από τους ίδιους τους συναδέλφους/συνανθρώπους

Γράφει ο Μαρξ: “……..Όταν ένας άνθρωπος συγκρούεται με τον εαυτό του, συγκρούεται και με τον άλλο άνθρωπο. Ό,τι ισχύει για τη σχέση του ανθρώπου με το έργο του, με το προϊόν της εργασίας του και με τον ίδιο, ισχύει και για τη σχέση του ανθρώπου με τον άλλο άνθρωπο και με την εργασία του και το αντικείμενο της εργασίας του άλλου ανθρώπου. …..”.

Τα ΜΜΕ λοιπόν λειτουργούν σ’ ένα περιβάλλον αλλοτριωμένων εργαζόμενων αποξενωμένων απο την φύση, τον εαυτό τους και τους συνανθρώπους τους.


Και τι κάνουν τα ΜΜΕ σε αυτό το περιβάλλον?

Δυο δρόμους είχαν να επιλέξουν
– ο ένας είναι να βοηθήσουν, να συμβάλλουν στον περιορισμό της αποξένωσης – αλλοτρίωσης του ανθρώπου /
ο άλλος είναι να ενισχύσουν αυτή την αποξένωση,
πράγμα που τελικά επιλέγουν. Και γιατί το επιλέγουν?
Διότι είναι οι ίδιοι καπιταλιστές και προφανώς δεν θέλουν να κάνουν χαρακίρι!

Γιατί χαρακίρι θα έκαναν αν πρόσφεραν σωστή ενημέρωση και πραγματική ψυχαγωγία (όχι διασκέδαση) που θα συνέβαλλαν στον εξανθρωπισμό του ανθρώπου. Για να αυγατίσουν, λοιπόν, τα κέρδη τους αναδείχνουν ως ύψιστες άξιες το χρήμα, τον ατομισμό, το αίμα, το σπέρμα, το ψέμα…

Έτσι προβάλλονται τα πρωινάδικα, τα μεσημεριαναδικα και σε ώρες υψηλής τηλεθέασης την ώρα που η οικογένεια συγκεντρώνεται και χαλαρώνει εκπομπές τύπου μάστερ σεφ και το απείρου χυδαιότητας ΜπΆτσελορ! Και το βαρέλι δεν έχει πάτο αφού η διαδικασία συσσώρευσης και επανεπένδυσης πλούτου των ιδιωτών καναλαρχών είναι συνεχής και αέναη….

Βέβαια υπάρχει η “ελευθερια” του ν αλλάξεις κανάλι (αν και είναι βέβαιο πως και το άλλο κανάλι θα έχει ένα πρόγραμμα του ιδίου φυράματος) υπάρχει και η ελευθερια του να πατήσεις το κουμπί και να κλείσεις το ισχυρό κουτί!! – μια υποτιθέμενη ελευθερια χειραγωγούμενων απο το σύστημα ανθρώπων που τους επιτρέπουν ελεύθερα να αλλάζουν κανάλι αφού προηγουμένως τους αφαίρεσαν το δικαίωμα να σκέφτονται ελεύθερα!

Για να θυμηθούμε τον μεγάλο Αλεξανδρινό “Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
………
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.”
Και σε τι μπορούμε να ελπίζουμε?
Στο να γίνουν πλειοψηφία εκείνοι “…που μένουν όρθιοι και μόνοι στην φοβερή ερημιά του πλήθους” (Μ. Αναγνωστάκης) που σήμερα είναι ισχνή μειοψηφία….