Ποίηση: Η ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΓΝΗΣΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η Γνήσια Δημοκρατία απαιτεί ελευθερία

Α’ ΜΕΡΟΣ

Γνήσια Δημοκρατία 

απαιτεί ελευθερία 

εις τα όρια του νόμου

όχι στα του παρανόμου!

———-

Έχω την ελευθερία

μέχρι βλάβη ουδεμία

στου πλησίον λευθερία

για να έχει και αξία!

———-

Νόμος πρέπει βασιλεύει 

κίνδυνο απομακρύνει

αναρχίας το πατίνι

που μας ρίχνει εις τη δίνη!

———-

Αποφεύγουμε τη δίνη

όρθιο ουδέν να μείνει

αν ψηφίζοντες το νόμο

έχουν Περικλή «το γόνο»

δημοκρατικό τον τόνο!

———-

Κίβδηλη Δημοκρατία

ξεπροβάλλει αναρχία

όταν και η Εξουσία 

πολεμά Δημοκρατία

με την ευνοιοκρατία

όμως και ασυδοσία!

———-

Αν ποδοπατώνται βάναυσα

δίκαια τα παναθρώπινα

οδηγούν στο κατρακύλισμα

μισητό αιματοκύλισμα!

———-

Κόβουνε και τον «ιμάντα»

σαν να ήτανε γιρλάντα

καταστρέφουν ανδριάντα

ερημώνονται τα πάντα!

———-

Αν φοβάμαι να μιλήσω

δίκαια παρουσιάσω

μήπως με παρεξηγήσουν

και στη φυλακή με κλείσουν!

———-

Αν τα πάντα κατευθύνουν

προς εκεί που άλλοι θέλουν

άνομα φασιστοκράζουν

και τον τρόμο τον σκορπίζουν!

———-

Αν στη δίκη αθωώνουν

ένοχο ελευθερώνουν.

Τον αθώο τον δικάζουν

όμως τον καταδικάζουν

έτσι, επειδή διατάζουν! 

———-

Αν εγώ με την Παιδεία

φοβηθώ τη συγχορδία

κρατική δημιουργία

κατευθύνουν κοινωνία!

———-

Αν ανθρωπισμό δεν έχουν

δυστυχία παραβλέπουν

άλλοι για να θησαυρίζουν

τα δισέγγονα να έχουν!

———-

Υπογράφουν τις συνθήκες

τις συμβάσεις αναθέσεις

πάντοτε με εξαιρέσεις

με χωρίς τις αντιρρήσεις!

———-

Όπως άλλοι τους σφυρίζουν

έτσι και πανηγυρίζουν.

Πράττουνε το ό,τι θέλουν

«στάχτη εις τα μάτια ρίχνουν»!

———-

Είναι η Δημοκρατία

η μεγάλη παρωδία.

Τον κοσμάκη τον βοσκάνε

και στη στάνη τόνε πάνε!

———-

Τον αρμέγουν και γελάνε

τον προσάπτουν ό,τι να’ ναι.

Οι καμπάνες τον χτυπάνε

τα οφίκια φυλάνε!

———-

Αν, ως άνω, έχουν μνεία

πέθανε Δημοκρατία

κυβερνά ασυδοσία

η ψευδοδημοκρατία.

Περικλή ντροπολογία!

Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

Β’ ΜΕΡΟΣ

Αν θέλουμε να γειάνουμε

Παιδεία να υψώσουμε.

Τα νιάτα να μορφώσουμε

ανοιχτομάτες γίνουμε!

———-

Τα πάντα ανορθώνουμε

πατρίδα λευθερώνουμε.

Εχθρό κατατροπώνουμε.

Ζωή μας ομορφαίνουμε!

———-

Απαίδευτους μας θέλουνε

αόματους να βλέπουνε

τυφλά για να βαδίζουμε

ποτέ να μην ξυπνήσουμε!

———-

Ενημέρωση αναγνωστών 

Όλοι οι Έλληνες πρέπει να ορθώσουν το ανάστημά τους σε ό,τι υποβιβάζει τη γνήσια δημοκρατία, να ορθώσουν την ψυχοπνευματική λεβεντιά τους στη μαυρίλα και την ντροπή του φασισμού και εθνικισμού.

Σε όλους αυτούς που αγωνίζονται για Αρχές, Αξίες και Ιδανικά, για μεγάλα, ωραία και αληθινά,  σφίγγουμε θερμά το χέρι.

Η ανεκτικότητα πρέπει να χαρακτηρίζει μια δημοκρατική, ευνομούμενη Πολιτεία.

Δεν μπορούμε να είμαστε στον 21° αιώνα οι έγκλειστοι της ίδιας μας της χώρας.

Η χώρα μας, ο λαός, η Ελλάδα δεν χρειάζεται εθνικιστικές πατερίτσες για να υπάρξει.

Ο εθνικισμός και η μισαλλοδοξία υπονομεύουν τη συνεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Εκείνο το οποίο σήμερα προέχει είναι να καταλάβουμε, ότι δεν μπορούμε να διεκδικούμε τον εκσυγχρονισμό μιας κοινωνίας, όταν δεν έχουμε τη δυνατότητα να λέμε ως άτομα την άποψή μας.

Πρέπει, λοιπόν, να έχουμε την ελευθερία να λέμε ανοιχτά τις απόψεις, τόσο μάλλον, αφού η Πολιτεία επιδιώκει τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας.

Ο φόβος να λέμε ανοιχτά την άποψή μας μπλοκάρει τη διαδικασία μιας πνευματικής χειραφέτησης,

Οταν εγώ φοβάμαι να δώσω τον αγώνα τον καλό, τότε πώς θα τον δώσει ο αγράμματος χωρικός;

Αγωνιζόμαστε για την ανάπτυξη μιας απελευθερωμένης αντίληψης.

Όποιοι φοβούνται, γίνεται από αυτούς αποδεκτός ο εξανδραποδισμός, ο εξευτελισμός, η πορνεία, η ανεργία, η καταστροφή τους.

Όταν προσπαθούμε να ηθικοποιήσουμε έναν λαό με το φόβο, αυτός ο λαός δεν ηθικοποιείται, αλλά σέρνεται σε κάθε είδους εκχυδαϊσμό.

Ο αληθινός δημοκράτης είναι διώκτης του σκοταδισμού.

Σιχαίνεται κάθε έκφραση εθνικισμού, αλλά δεν δέχεται να του προσάψουν τη λέπρα, ότι δεν αγαπά την πατρίδα του.

Εθνικά επικίνδυνος είναι αυτός που καταγγέλλει κάποιον και όχι ο κάποιος, που τα κάνει.

Σήμερα, έχει πολιτογραφηθεί στη γλώσσα μας η έννοια του εθνικά επικίνδυνου. Παλιότερα είχαμε το μίασμα του κομμουνιστή, του εθνικόφρονα, κλπ.

Ορισμένοι βλέπουν φαντάσματα και επιμένουν στην αντίληψη, ότι ο ένας είναι λιγότερο ή περισσότερο πατριώτης.

Πρέπει να μας ενδιαφέρει να έχουμε τη δυνατότητα σε αυτή τη χώρα να λέμε με θάρρος, χωρίς φόβο τη γνώμη μας και όχι να τρέμω μήπως με παρεξηγήσουν.

Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι και ελεύθερο πουλί είναι εκείνο που πετάει στους αιθέρες τους γαλάζιους και όχι αυτό που βρίσκεται μέσα στο κλουβί.

Δεν πρέπει να διερωτώμαστε το πώς θα αλλάξω εγώ  τον κόσμο;

Όλοι μας, ο καθένας από το μετερίζι του κάτι μπορούμε να προσφέρουμε.

Η ίδια η δημοκρατική πολιτεία – εάν, βέβαια, είναι αληθινά δημοκρατική – πρέπει να εμπνέει τον πολίτη, έτσι που να τον απογειώνει, να του δίνει φτερά για να πραγματοποιεί, να αγωνίζεται για ό,τι σημαίνει δίκαιο και ανθρωπιά.

Η ίδια η δημοκρατική πολιτεία πρέπει να είναι αληθινά και όχι επιφανειακά δημοκρατική.

Πρέπει να είναι στη διάθεση του κάθε ταλαιπωρημένου Έλληνα πολίτη για να καταγγείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για οποιονδήποτε λόγο και αν διώκεται.

Επιδιώκουμε τον οικονομικό εκσυγχρονισμό μας, την οικονομική άνοδο. Η άνοδος, όμως, αυτή προϋποθέτει και τον κοινωνικό εκσυγχρονισμό, την ελευθερία, τον εκσυγχρονισμό των ιδεών!

Λέμε ότι έχουμε Δημοκρατία!

Τι είδους, όμως, Δημοκρατία έχουμε;

Μπορούνε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν μέσα στη δημοκρατία μας όλα τα υψηλά νοήματα που προαναφέραμε;

Μπορούνε όλοι οι πολίτες της πατρίδας μας να νιώσουν εντελώς ελεύθεροι στα πλαίσια των νόμων;

Με το πνεύμα αυτό περί Δημοκρατίας και ελευθερίας του τύπου συνθέσαμε τα, ως άνω, δύο ποιήματα, που επιβεβαιώνουν, επισφραγίζουν με ποιητικό λόγο το νόημα τη γνήσιας ανόθευτης Δημοκρατίας, που μετατρέπει η χώρα σε «γη της Επαγγελίας»!

Καραγιάννης  Σ. Γεώργιος

Συνταξιούχος  Δάσκαλος 

Στιχουργός  και  πεζογράφος 

Σέρρες

Διαβάστε επίσης για το ΜέΡΑ25 Σερρών: