08/12/2022
10.5 C
Serres

Για τους πρώην μετόχους του ΟΑΣΘ: Μηδενική η τελική αξία της αποτίμησης

 

Μία από τις σημαντικότερες διατάξεις του Ν. 4482/2017, γνωστότερου ως «νόμου Σπίρτζη» με τον οποίο έγινε η κρατικοποίηση του ΟΑΣΘ τον Ιούλιο του 2017, προέβλεπε ότι ένας ανεξάρτητος εκτιμητής θα προχωρούσε στην αναλυτική αποτίμηση όλων των περιουσιακών στοιχείων του Οργανισμού ώστε να καθοριστεί στη συνέχεια το ύψος της αποζημίωσης (εφόσον προέκυπτε αποζημίωση) που έπρεπε να καταβληθεί προς τους πρώην μετόχους, ως αντάλλαγμα για την κρατικοποίηση των μετοχών τους. 

Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο νόμο, το τότε διοικητικό συμβούλιο του ΟΑΣΘ υπό τον Στέλιο Παππά, στην πρώτη του κιόλας συνεδρίαση θα έπρεπε να προκηρύξει διεθνή διαγωνισμό για την επιλογή του ανεξάρτητου εκτιμητή ώστε στη συνέχεια να προχωρήσει η διαδικασία της εκκαθάρισης του Οργανισμού, με καταληκτική ημερομηνία το τέλος του 2019. 

Κάτι τέτοιο βεβαίως δεν συνέβη. 

Ο ΟΑΣΘ συνεχίζει να λειτουργεί ως και σήμερα υπό καθεστώς εκκαθάρισης το οποίο, απ’ ό,τι φαίνεται, θα επεκταθεί και τουλάχιστον έως το τέλος του 2023. 

Ο διαγωνισμός για την επιλογή του ανεξάρτητου εκτιμητή καθυστέρησε, ωστόσο κάποια στιγμή προχώρησε και το έργο ανατέθηκε στην εταιρεία Grant Thornton η οποία ολοκλήρωσε τη διαδικασία αποτίμησης στις αρχές του 2020.

Και πάμε στη έκθεση που τελικά έγινε και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «ως εκ τούτου, η τελική αξία της αποτίμησης καταλήγει μηδενική». 

Με βάση μάλιστα αυτήν την έκθεση αποτίμησης της Grant Thornton, οι πρώην μέτοχοι, όχι μόνον δεν πρόκειται να πάρουν ούτε ευρώ για τις μετοχές τις οποίες κατείχαν έως τον Ιούλιο του 2017, αλλά βγαίνουν και χρεωμένοι από πάνω, έστω με αυτό το μικρό ποσόν των περίπου τριών εκατομμυρίων ευρώ.

Όσο για τους εργαζόμενους συνεχίζουν το ..χαβά τους

Καθημερινά κάνουν στάση εργασίας, με κεντρικά αιτήματα την υπογραφή Συλλογικής Σύμβαση Εργασίας και την απόδοση των επιδομάτων ευθύνης και συνθηκών εργασίας. . 

Θα μου πεις ο Σκόδρας είχε άδικο σε όλα όσα έλεγε και υποστήριζε;

Προφανώς και όχι, μόνο που η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και ως τέτοια όταν δεν μπορείς να αλλάξεις όλους τους «ποδοσφαιριστές» αλλάζεις τον …προπονητή!

Όσο καλή δουλειά και αν έκανε…