ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΑΟΥΜ: Γεννημένη για να γράφει!

Ένας άνθρωπος με πάθος, που ακροβατεί στα άκρα των συναισθημάτων και στις αλλαγές της  καθημερινότητας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΕΤΑΛΩΤΗ

Ένας άνθρωπος με πάθος, που ακροβατεί στα άκρα των συναισθημάτων και στις αλλαγές της  καθημερινότητας.

Μια γυναίκα ερωτευμένη με τον γραπτό λόγο, τις λέξεις, την ανάγκη των ιστοριών να εκφραστούν, την ίδια της την ανάγκη να μοιράζεται τις δικές της ιστορίες και να συστήνεται με τους δικούς της ήρωες.

Ταλαντούχα, πολυάσχολη και μόνιμα παραγωγική ακόμα και στη περίπλοκη περίοδο που διανύουμε, η Φωτεινή Ναούμ δεν χάνει την αισιοδοξία και τη δημιουργικότητά της! Σε μια πολύ όμορφη και …ποιητική, θα έλεγα, συνέντευξη, μοιράζεται μαζί μας στιγμές από τη συγγραφική και προσωπική της ζωή που δεν γνωρίζαμε… 

Την ευχαριστούμε πολύ και της ευχόμαστε τα καλύτερα!

S.P.: Είστε μια νέα γυναίκα, αγαπάτε τον έρωτα και τους ανθρώπους, σας γοητεύουν τα συναισθήματά τους, και όλα αυτά φαίνονται στη συγγραφή σας. Αλήθεια, ποια είναι η Φωτεινή, τι θέλει από τη ζωή της, τι την κάνει να ξυπνάει με χαμόγελο το πρωί; 

Φωτεινή Ναούμ: Είμαι πρωινός τύπος, ξυπνώ με χαμόγελο κάθε πρωί. Άλλοτε το διατηρώ, άλλοτε κατά τη διάρκεια το χάνω.

Δύσκολα μπορεί να με επηρεάσει εξωτερικός παράγοντας εκτός κι αν πρόκειται για κάτι πραγματικά σοβαρό όπως θάνατος ή μια ασθένεια.

Άργησα πολύ να καταλάβω, πως τη χαρά ή την θλίψη μου, την οφείλω κυρίως σε μένα.

Στο πως δηλαδή θα διαχειριστώ τα θέματα που προκύπτουν.

Στο αν θα επιτρέψω να με παρασύρουν και με πόση ένταση.

Ακροβατώ ανάμεσα σε μια εξαντλητική ευαισθησία κι έναν άκρατο κυνισμό.

Υπάρχουν στιγμές που με βρίσκουν ευάλωτη κι άλλες που δεν καταφέρνουν να με αγγίξουν.

Το βέβαιο είναι πως δεν περιμένω από κανέναν να μου αλλάξει, να μου ομορφύνει ή όχι την ζωή. Την αλλάζω μόνη μου. 

Εξακολουθώ να ονειρεύομαι βέβαια το καλύτερο για όλους, μέσα από μια ρεαλιστική θα ήθελα να πιστεύω, θέαση των πραγμάτων.

Θα ήθελα έναν κόσμο πιο δίκαιο και όσο το δυνατόν πιο ανθρώπινο.

Συχνά δεν είμαστε ούτε δίκαιοι, ούτε ανθρώπινοι.

Θα ήθελα να είναι καλά όλοι στην οικογένειά μου, να βλέπω τον γιο μου να μεγαλώνει και να απολαμβάνει τη ζωή.

Να συνεχίσω να έχω εκλεκτούς ανθρώπους δίπλα μου, να γράφω, να διαβάζω και να παθιάζομαι με το κάθε τι, μέχρι να βγει η ψυχή μου. 

S.P.: Πότε και πώς ξεκινήσατε το ταξίδι της συγγραφής; Σας αρέσει να γράφετε μόνο μυθιστορήματα ή είναι πιο ποιητική η φύση σας;

Φωτεινή Ναούμ: Ξεκίνησα πολύ μικρή, γράφοντας ποίηση, όπως ίσως οι περισσότεροι. Δεν ξέρω αν ήμουν, αν είμαι καλή σε αυτό.

Με κέρδισε το μυθιστόρημα, χωρίς να σημαίνει πως δεν φλερτάρω συχνά μαζί της. Η ποίηση, είναι για μένα έρωτας της μιας βραδιάς. Κάτι ανταριάζει μέσα σου, ανεβαίνει και σε πνίγει. Το κάνεις λέξεις, στίχο, μουσική. Ξυπνάς το πρωί ικανοποιημένος που πλάγιασες μαζί του. Το μυθιστόρημα είναι σχέση διαρκείας.

Απαιτεί πίστη, προσήλωση, μονογαμία. Με συγκινούσαν πάντα οι μεγάλοι έρωτες. Οι ελάχιστοι που άντεχαν στον χρόνο. Με όλα τα λάθη τους, με όλες τις προδοσίες. Άρα, είμαι αφοσιωμένη στο μυθιστόρημα αλλά απιστώ συχνά, γράφοντας ποιήματα για μένα, μικρά κείμενα, νουβέλες που τα σκορπάω εκεί και εδώ. 

S.P.: Υγρές πόλεις, άγριες νύχτες, κόκκινα παπούτσια… Ποια είναι η έμπνευσή σας; Τι σημαίνουν για εσάς οι χαρακτήρες που δημιουργείτε, δένεστε μαζί τους, έχουν κάτι από εσάς μέσα τους, σας προβληματίζουν ή απλά εξυπηρετούν το σκοπό τους στη πλοκή της ιστορίας; 

Φωτεινή Ναούμ: Πώς έρχεται η έμπνευση, είναι μάλλον κάτι δύσκολο να απαντηθεί. Είναι ένα μείγμα πληροφοριών, συναισθημάτων, επιρροών.

Ένα σφίξιμο στο στομάχι, μια ανάγκη, μια λαχτάρα ξαφνικά να ειπωθεί μια ιστορία. Μια ιστορία που για μένα δεν είναι λιγότερο αληθινή από αυτές που συμβαίνουν γύρω μου.

Είναι ένα παράλληλο σύμπαν που ανασαίνει και πάλλεται και που του δίνω την προσοχή και τον ενδιαφέρον που δίνω στην «πραγματική» ζωή. 

Κατά τα άλλα, πρώτα συμβαίνει η γνωριμία με τον ήρωα.

Έρχεται απρόσκλητος ένας τύπος και με αναγκάζει να τον κοιτάξω. Δεν τον γενώ. Υπάρχει. Απλά μου παρουσιάζεται. Κι αρχίζει και προχωράει.

Ξετυλίγει την ιστορία του. Εγώ, τον ακολουθώ με το κεφάλι, με τα χέρια μου. Μου είναι γνώριμος σαν να ξεπήδησε από μένα, άγνωστος σαν να κατοικούσε στο υποσυνείδητο μου. Είναι και δεν είναι εγώ.

Είναι κάτι δικό του που μπλέκεται με μένα. Κάτι δικό μου που μπλέκεται με αυτόν. Απίστευτα ενδιαφέροντα πράγματα. Θα μπορούσα να μιλώ ώρες γι αυτά, αλλά δεν θα σας κουράσω άλλο.

S.P.: Πέρα από το γράψιμο, διάβασα ότι κάνετε επίσης σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Πώς προέκυψε αυτό, πώς μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο η συγγραφή, σε εσάς αρέσει να ‘διδάσκετε’, κατά μία έννοια; 

Φωτεινή Ναούμ: Συντονίζω έξι χρόνια τώρα ομάδες δημιουργικής γραφής και όχι μόνο.  Δεν θα έλεγα πως μου αρέσει να «διδάσκω» με την κλασική έννοια του όρου, μου αρέσει αδιαμφισβήτητα όμως να μοιράζομαι. 

Ασχολήθηκα όλη μου τη ζωή με τη γραφή, την τέχνη του λόγου, με τα συναισθήματα που βιώνει κανείς μέσα από αυτήν. Είμαι ακριβώς δέκα χρόνια στον χώρο, έχω δοκιμαστεί σε εμπειρίες τεχνικής φύσεως που αφορούν την ίδια την συγγραφή, από την έμπνευση μέχρι την ολοκλήρωση, γνωρίζω αρκετά καλά τα εκδοτικά πράγματα. Έχω μελετήσει δημιουργική γραφή και έστησα έναν τρόπο που με εκφράζει καλύτερα και υποθέτω βοηθά τους περισσότερους.

Στο να αναπτύξουν το ταλέντο τους, να αφυπνιστούν, να εξασκηθούν ώστε να ξεπεράσουν πιθανά εμπόδια κατά τη διάρκεια της συγγραφής,  και τελικά να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.

Ανάμεσα σε όλα βέβαια, με συγκινούν οι διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται.

Είναι υπέροχο να είσαι μέλος μιας ομάδας με κοινά ενδιαφέροντα. Ο κόσμος να γκρεμίζεται, για τρεις ώρες είσαι τόσο εστιασμένος στη λογοτεχνία, που το μόνο που σ ενδιαφέρει είναι πως μπαίνουν οι λέξεις στη σειρά.  Και μόνο γι αυτό, η ύπαρξη τέτοιων ομάδων, είναι για μένα κάτι μαγικό! 

S.P.: Ακόμα, γνωρίζω ότι ασχολείστε και με το ραδιόφωνο. Μιλήστε μας για αυτό. 

Φωτεινή Ναούμ: Αυτό προέκυψε τυχαία όπως τυχαία συμβαίνουν τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή μας. Είχαμε μια ωραία επικοινωνία με τον Σταύρο Φανφάνη, ιδιοκτήτη εκδότη του ραδιόφωνου εφημερίδα «Χρόνο»ς και του έλεγα πως σκεφτόμουν κάποια στιγμή να κάνω μια εκπομπή με θέμα το βιβλίο.

Ο Σταύρος το στήριξε αμέσως και με έριξε κατευθείαν στα βαθιά. Υπάρχει πάντα και ο Σίμος Ψάλτης δίπλα μου, στην τεχνική υποστήριξη της εκπομπής. Το ότι φτάνω στα δυο χρόνια αισίως, τους το χρωστώ. Μου παρέχουν τα πάντα για να αισθάνομαι ήρεμη και ασφαλής.  Δεν είχα καμία σχέση με το ραδιόφωνο μέχρι τότε, αλλά ο Σταύρος μου είπε, δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις για κάτι. Να είσαι απλά η Φωτεινή. Αυτό κάνω. Κουβεντιάζω με τους καλεσμένους, όπως θα συζητούσα με έναν φίλο κάπου έξω ή στο σπίτι μου. 

S.P.: Τι θα συμβουλεύατε κάποιον νέο συγγραφέα που θέλει να κάνει το πάθος του επάγγελμα, και τι κάποιον που απλώς εκφράζεται μέσα από τον γραπτό λόγο και το κρατάει για τον εαυτό του;

Φωτεινή Ναούμ: Αν με το να θέλει να το κάνει επάγγελμα, εννοεί πως θα ήθελε να βιοποριστεί μέσα από αυτό, θα του έλεγα να το ξανασκεφτεί. 

Αν θέλει απλά να το δει σοβαρά και να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί τόσο αυτός αλλά κι εμείς που θα τον διαβάσουμε, να συνεχίσει με ορμή και πάθος. Να διαβάζει παντού και πάντα και να γράφει όσο πιο πολύ μπορεί.

Να σβήνει, να διορθώνει να ξαναγράφει. Ξανά και ξανά μέχρι να αισθανθεί σίγουρος πως είναι έτοιμο το κείμενο να το μοιραστεί. Από κει κι έπειτα ακολουθεί τη διαδικασία προς αναζήτηση εκδοτικού και ο θεός βοηθός. 

Όσο για τους άλλους που κρατούν τα κείμενά για τον εαυτό τους, αισθάνομαι πως απλά δεν ήρθε ακόμη ο καιρός.

Σπάνια τα κρατούν για πάντα στα σκοτεινά. Δυσανασχετούν τα έργα στο συρτάρι. Ακόμη και αν δεν το θέλει ο ίδιος που τα έγραψε, αυτά θα κάνουν μια μέρα την επανάστασή τους και θα διεκδικήσουν το δικαίωμα να βγουν στο φως. Ειδάλλως, δεν θα γραφόντουσαν καν. 

S.P.: Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον; Υπάρχει κάτι νέο στα σκαριά;

Φωτεινή Ναούμ: Αν είμαι καλά, ευελπιστώ πως μέσα σε αυτό το παράξενο 2020 θα ολοκληρώσω την παραγωγική περίοδο που διανύω.

Χρειαζόμουν μια απόσταση από τα πράγματα χωρίς να έχω πάψει ποτέ στην ουσία να γράφω και να ασχολούμαι με τη λογοτεχνία. Τώρα είμαι έτοιμη περισσότερο από ποτέ, να επιστρέψω στα λημέρια μου. Κρατώ στα χέρια μου ένα νέο μυθιστόρημα, το δουλεύω για την τελική του μορφή, πολλά διηγήματα, μια νουβέλα και κάποια ποιήματα. Καλά να είμαστε και θα αποφασίσω ποιο από όλα θα προηγηθεί.

Το να γράφεις, δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός που συνέβη κάποτε στη ζωή σου και πάει. Είναι τρόπος να ζεις.

Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι σε όλους, ότι καλύτερο.

Διαβάστε επίσης για Καλλιόπη Γκουτζούδη:

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το περιοδικό SocialProfile: