ΠΕΤΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ: «Όλα είναι θέμα επιλογής» (ΙΟΥΛΙΟΣ 2016 – τεύχος 19ο)α

 ΠΕΤΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ:

«Όλα είναι θέμα επιλογής»

Untitled-1 

Με την ευκαιρία της παράστασης «Ο Πλούτος» θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και πάλι από κοντά τον Πέτρο Φιλιππίδη.

Μαζί με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Γιάννη Μπέζο, τον Τάσο Γιαννόπουλο και τον Αλμπέρτο Φάϊς, και μαζί με 12μελή χορό ηθοποιών και μουσικών, ο Πέτρος Φιλιππίδης παρουσιάζει ένα νέο, φιλόδοξο ανέβασμα του έργου του Αριστοφάνη «Πλούτος» σε σκηνοθεσία και διασκευή του Γιώργου Κιμούλη.

Για ποιο πλούτο όμως μιλάμε;

Μα για την τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη που σηματοδοτεί το πέρασμα από την Αρχαία, στη Νεότερη Αττική Κωμωδία.

Στην κωμωδία αυτή ο Αριστοφάνης διακωμωδεί την κακή διανομή του Πλούτου, που, επειδή είναι τυφλός, πηγαίνει στους κακούς.

Αλλά ένας χρηστός πολίτης, ο Χρέμυλος, μαζί με τον τετραπέρατο δούλο του Καρίωνα, περιθάλπουν τον τυφλό, τιμωρημένο από το Δία, θεό Πλούτο, που μικρός τυφλώθηκε για να αποφεύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους.

Ο Θεός «Πλούτος» λοιπόν ξαναβρίσκει το φως του, μετά την γιατρειά που του προσφέρουν ο Χρέμυλος με τον δούλο του.

Εκείνος δίνει τα πλούτη του στους αγαθούς και τους κακούς τους κάνει φτωχούς.

Έτσι, με την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, στήνεται ένα γαϊτανάκι, το οποίο αποτυπώνει στη σκηνή ένα μωσαϊκό της κοινωνίας της εποχής του Αριστοφάνη, που στη δίψα της για πλούτο μοιάζει τόσο μα τόσο πολύ με τη δική μας εποχή!

Η βασική αντίθεση, στην οποία όμως στηρίζεται το έργο, προβάλλεται από τον αγώνα λόγου ανάμεσα στον Χρεμύλο και την Πενία, με την τελευταία να ενσαρκώνει την ανάγκη που οδηγεί τον άνθρωπο στην καθημερινή δουλειά για την επιβίωση σαρκάζοντας τη φτώχεια των ημερών του Αριστοφάνη.

Ποια είναι όμως η άποψη του ίδιου του Φιλιππίδη για το έργο;

Ποια είναι η δική του προσέγγιση για τον «πλούτο» και την …ζωή;

Είναι και σήμερα ο «πλούτος», ο στόχος των ανθρώπων ή το θέμα στη ζωή είναι ακριβώς το αντίθετο;

Να προσπαθείς να παλεύεις, να μην ξέρεις τι θα συμβεί, να μη ξέρεις το αποτέλεσμα και να εκπλήσσεσαι;

Μήπως όμως αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει ο άνθρωπος που κάνει όλα τα παραπάνω;

Να μην χαίρεται δηλαδή όλα αυτά που θέλει να χαίρεται;

Όσο με το τι χαίρεται ο καθένας, εξαρτάται από το πώς στέκεται απέναντι στη … ζωή!

Και τι είναι αυτά που ζητάει από αυτήν;

Μόνο που ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που είναι ελεύθερος και ο άνθρωπος που ζει έχοντας αποτινάξει από πάνω του όλα τα …περιττά!

Άρα….

Ο Πέτρος Φιλιππίδης θα βρίσκεται στην Αμφίπολη στις 1 Αυγούστου και στις Σέρρες στις 2 Σεπτεμβρίου, στο ανοιχτό θέατρο του ΤΕΙ.

EX

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Θέμης Πεταλωτής

S.P.: Γιώργος Κιμούλης, Γιάννης Μπέζος, Πέτρος Φιλιππίδης, μαζί σε μια παράσταση. Πόσο εύκολο είναι να βρίσκονται τρία μεγάλα ονόματα στην ίδια σκηνή;

Π.Φ.: Όταν υπάρχει εκτίμηση, θαυμασμός και αγάπη, δεν είναι δύσκολο. Το δύσκολο είναι να βάζει κανείς στην άκρη τον εγωισμό του τόσο κάτω από τη σκηνή όσο και πάνω από τη σκηνή, για να μπορούν να γίνονται τέτοιες συνεργασίες, που αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα θα είναι εκρηκτικό, καλό για το θεάτρο, για το κοινό και για εμάς τους ίδιους. Ο κόσμος χαίρεται όταν βλέπει μεγάλες συνεργασίες και να συνυπάρχουν επάνω στη σκηνή αγαπημένοι του ηθοποιοί. Η ισχύς εν τη ενώσει. Πάντα πίστευα ότι ένα από τα σημαντικά πράγματα στο θέατρο είναι οι συναντήσεις.

S.P.: Το 388 π.χ. όταν γράφτηκε ο Πλούτος, η Αθήνα ήδη είχε χάσει την αίγλη της και κατέρρευσε επιτρέποντας την επικράτηση των επιτηδείων. Πιστεύετε ότι αυτό ενδεχομένως θα είναι και το δικό μας μέλλον;

fifty assets_LARGE_t_1401_25304493_type12905 superthumb

Π.Φ.: Το μέλλον κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Εάν το ξέραμε δεν θα είχαμε φτάσει ως εδώ. Δεν θα αποτύγχανε κανείς και όλοι θα ζούσαν ζωή χαρισάμενη. Το θέμα στη ζωή είναι ακριβώς το αντίθετο: να προσπαθείς να παλεύεις, να μην ξέρεις τι θα συμβεί, να μη ξέρεις το αποτέλεσμα, να εκλήσσεσαι. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει ο άνθρωπος που κάνει όλα τα παραπάνω, να μην χαίρεται αυτά που θέλει να χαίρεται. Τώρα με το τι χαίρεται ο καθένας, εξαρτάται από το πώς στέκεται απέναντι στη ζωή και τι ειναι αυτά που ζητάει από αυτήν. Αυτό που μας δείχνει όμως η ζωή στο τέλος, είναι ότι ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που είναι ελεύθερος και ο άνθρωπος που ζει έχοντας αποτινάξει από πάνω του τα περιττά. Όποια κι αν είναι αυτά. Βέβαια υπάρχει ένα ρητό που λέει “προτιμώ να κλαίω μέσα σε μια Rolls Royce παρά να γελάω πάνω σ› ένα τρίκυκλο”. Όλα είναι θέμα επιλογής.

S.P.: Μήπως σήμερα είναι περισσότερο απαραίτητος από ποτέ ένας νέος Αριστοφάνης, για να επαναφέρει το αίτημά του για μια δίκαιη πολιτεία;

Π.Φ.: Πάντα θα πρέπει να γεννιούνται καινούργιες και νέες φωνές που θα πρέπει να καυτηριάζουν, να σχολιάζουν, να κριτικάρουν, να σατιρίζουν και πολλές φορές να προσπαθούν να ανατρέψουν τα κακώς κείμενα. Ο Αριστοφάνης βέβαια επειδή είναι διαχρονικός και άρα πάντα επίκαιρος, γιατί από εκείνα τα χρόνια κατάλαβε τη ψυχολογία του ανθρώπου απέναντι στην εξουσία, στο χρήμα, στον πόλεμο και σε άλλα, απαντά ακόμη και σήμερα σε όλα αυτά. Με όχημα τα έργα του, μπορείς να σταθείς απέναντι σε όλα τα κακώς κείμενα με πολύ ισχυρό τρόπο. Μια τέτοια παράσταση στήνουμε κι εμείς φέτος το καλοκαίρι με τον “Πλούτο”.

Untitled-2

S.P.: Η μουσική στον δικό σας «Πλούτο» είναι ενός Σερραίου συνθέτη, του Γιώργου Ανδρέου. Πώς είναι η συνεργασία σας;

Π.Φ.: Άριστη. Είναι ένας σπουδαίος συνθέτης-τραγουδοποιός. Με βαθιά γνώση της μουσικής εξαιτίας των πολύ σημαντικών σπουδών του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που σε συνδυασμό με το πηγαίο ταλέντο του, φερνει πάνω στη σκηνή πολύ σπουδαίες μουσικές-τραγούδια. Είναι από αυτές τις ευτυχισμένες συνεργασίες.

S.P.: Η προσωπική επιτυχία συμβαδίζει με την καλλιτεχνική;

Π.Φ.: Όχι απαραίτητα. Πολλές φορές στην προσωπική ζωή στερείσαι πράγματα για να μπορέσεις όχι να είσαι επιτυχημένος καλλιτεχνικά, αλλά κυρίως συνεπής με το όραμά σου και το όνειρό σου. Όπως είπα και πιο πάνω τα πάντα στη ζωή είναι θέμα επιλογής. Πάντα βέβαια υπάρχει η δυνατότητα να μετανιώσει κάποιος ή όχι.

S.P.: Όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί σας, σας χαρακτηρίζουν ως εργασιομανή και τελειομανή. Αποδέχεστε αυτούς τους χαρακτηρισμούς;

Π.Φ.: Ναι βεβαίως. Θεωρώ ότι είναι τίτλοι τιμής και εξαρτάται το πώς θέλει να είναι κανείς στη δουλειά. Όπως είπα και πιο πάνω, στερείσαι κάποια πράγματα για να κάνεις κάποια άλλα. Δε σημαίνει βέβαια ότι αυτό ειναι πάντα σωστό.

S.P.: Ποιο είναι για σας το μέτρο της επιτυχίας στην ζωή;

Π.Φ.: Τα παιδιά. Να βλέπει κανείς τα παιδιά του να γίνονται καλύτερα από αυτόν. Να ξεπερνούν τους γονείς, να εξελίσσονται και να πηγαίνει η ζωή ένα βήμα παρακάτω και διορθώνοντας στη ζωή τους τα λάθη των γονιών τους.

 

Δείτε το τελευταίο τεύχος του Profile εδώ: