ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ ΘΕΛΕΙ Η ΜΕΤΑΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ

Αρετή και τόλμη θέλει η Μεταμνημονιακή πολιτική αξιοπιστία

Γράφει ο Στέργιος Κατσανίδης

τ. Καθηγητής ΤΕΙ Θεσ/νίκης

π. Νομάρχης Καρδίτσας

Δυστυχώς η Ελλάδα συνεχίζει να μαστίζεται ακόμη από την βαθύτατη πολύπλευρη και πολυσύνθετη, κυρίως όμως ηθική, κοινωνική και πολιτική κρίση, από το 2009 και μέχρι και σήμερα.

Ξεκίνησε ως δημοσιονομική με υπέρογκο έλλειμμα στον Κρατικό Προϋπολογισμό και τεράστιο Δημόσιο Χρέος, μόνιμο φίλο της Ελληνικής Οικονομίας εκ γενετής του Ελληνικού Κράτους, που άρχισε όμως να γιγαντώνεται επικίνδυνα από την μεταπολίτευση του 1974 και μετά.

Ο Λαός και σήμερα ακόμη μετά από εννέα χρόνια δεινοπαθεί από την οικονομική ύφεση, την ανεργία, τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, την υπερβολική και άδικη φορολογία, έλλειψη χρηματοδότησης, παρά την διατυμπανιζόμενη έξοδο από τα γνωστά Μνημόνια χωρίς να διαφαίνονται πειστικά σημεία ανάκαμψης.

Η Ελλάδα συνεχίζει να ταπεινώνεται και απαξιώνεται στην Ευρώπη και Διεθνώς. Η κοινωνία αποσυντίθεται χωρίς αξίες σε όλους τους τομείς, ηθικά στηρίγματα και πατριωτικό κοινωνικό όραμα.

Η κύρια ευθύνη είναι πρώτιστα πολιτική, όλων των Κυβερνήσεων από την μεταπολίτευση και μετά, κυρίως όμως από το 1996 και μετά, και του πολιτικού κόσμου συνολικά.

Δυστυχώς δεν έχουν διδαχθεί από τις πτωχεύσεις μας το 1827, 1893, 1932 και πως έχουν αντιμετωπισθεί τότε καθώς και την αντίστοιχη συμπεριφορά των άλλων φίλων χωρών. Φυσικά η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 συνετέλεσε σημαντικά στην αύξηση του Δημοσίου Χρέους με το υπέρογκο κόστος τους για μια μικρή χώρα. Ακολουθεί η απληστία του πλούτου στις Τράπεζες, στις μεγάλες επιχειρήσεις και γενικά στους έχοντες και κατέχοντες. Συμπληρώνεται με την τρέλα του Χρηματιστηρίου.

Προστίθεται φυσικά η χείριστη κρατική διοίκηση και διαχείριση σε πάρα πολλούς τομείς με πάμπολα φαινόμενα διαφθοράς.

Η αντιμετώπιση του μεγάλου ελλείμματος στον Κρατικό Προϋπολογισμό χρειαζόταν τότε τρία απλά πράγματα:

α) Ριζικός περιορισμός των δαπανών με σύντονες γενναίες αναδιαρθρώσεις και μεταρρυθμίσεις, κάνοντας αρχή οι πολιτικοί μας από τους εαυτούς τους, δίνοντας το καλό παράδειγμα με:

1) περιορισμό του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200,

2) μείωση της αποζημίωσής τους,

3) περιορισμό των προνομίων κατά 50% και

4) περιορισμό των συνεργατών σε δύο (2), όπως έπραξε ο Ι Καποδίστριας το 1828.

Δυστυχώς έλλειψε η γενναιότητα από τους σημερινούς πολιτικούς μας,

β) δίκαιο και σταθερό φορολογικό πλαίσιο με μείωση των φορολογικών συντελεστών και εισφορών σε συνδυασμό με δρακόντεια πάταξη της διαφθοράς και παραοικονομίας, και γ) ενδεχόμενη γενική μείωση των αμοιβών και συντάξεων κατά 10-15%. Η έλλειψη Πολιτικής Τόλμης και Γενναιότητας δεν επέτρεψαν έγκαιρα την λήψη των αναγκαίων μέτρων.

Εδώ που έφθασε η κατάσταση με τα τέσσερα μνημόνια ο Τόπος χρειάζεται γενική αναστήλωση, ηθική, αξιακή, πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική, η Χώρα νέα πνοή, η Ελλάδα ανάταση, ο Ελληνισμός δικαίωση και ο Πολίτης αξιοπρέπεια.

Είναι λοιπόν ζήτημα σωτηρίας της Χώρας, αξιοπιστίας της Ελλάδας. Χρειάζεται λοιπόν όραμα, αρετή, τόλμη και γενναιότητα για την αναστήλωση της Ελληνικής Πολιτείας, Κοινωνίας, Οικονομίας, για την δημιουργία της νέας Ελλάδας.

Μια τέτοια γιγάντια προσπάθεια μπορεί να επιδιωχθεί, επιτευχθεί με ευρύτερη πολιτική συναίνεση και κοινωνική συμπαράταξη. Στα εννέα χρόνια που πέρασαν έγιναν αρκετές φιλότιμες προσπάθειες, βαθιές τομές και ριζικές αλλαγές, όμως με πολλές θυσίες του Ελληνικού Λαού, ώστε να πληρώνει το μάρμαρο ο Λαός, να ξεφεύγουν με διάφορους τρόπους οι έχοντες και κατέχοντες, να συνεχίζει να ανθεί η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και η παραοικονομία και να μη επιτυγχάνονται οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε κοινωνικές αναταράξεις, αναστατώσεις, εναντιώσεις και φυσικά αντιδράσεις. Με τις ανισότητες, αδικίες και ατιμωρησία κλονίζεται το περί δικαίου αίσθημα του Ελληνικού Λαού, δημιουργείται χάσμα μεταξύ Λαού και Πολιτικών, κρίση εμπιστοσύνης της πολιτικής εξουσίας, κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού κόσμου.

Ο Ελληνικός Λαός έχει την αντίληψη ότι ενώ ο ίδιος δεινοπαθεί και το καράβι της Ελλάδας βυθίζεται οι Πολιτικοί του καλλωπίζονται.

Ενδιαφέρονται περισσότερο για τις προσωπικές φιλοδοξίες τους και τις κομματικές σκοπιμότητες παρά για τα προβλήματα του Ελληνικού Λαού.

Είναι επιταγή των καιρών η αναστήλωση της πολιτικής αξιοπιστίας με την λήψη τολμηρών και γενναίων διαθρωτικών μέτρων στην κατεύθυνση ένα λιτό σύγχρονο δημοκρατικό κοινωνικό κράτος δικαίου για την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση του Πολίτη με την μικρότερη δυνατή δαπάνη και φυσικά την μικρότερη δυνατή φορολογική επιβάρυνση.

Υπάρχουν ακόμη τεράστια περιθώρια εξοικονόμησης δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αρκεί να το θελήσει η πολιτική εξουσία, η οποία έχει και την μεγάλη ευθύνη και βιώνει παράλληλα την μέγιστη απαξίωση.

Χρειάζονται βαθιές τομές και ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, προκειμένου να γίνουν οι αναγκαίες περικοπές δαπανών, περιορισθεί η σπατάλη και επανακτήσει η πολιτική εξουσία την αναγκαία αξιοπιστία.

1. Χρειάζεται λοιπόν ριζική αναθεώρηση στο πολιτικό σύστημα, ώστε

α) να καθιερωθεί η Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με άμεση εκλογή του Προέδρου από τον Λαό και σαφέστατη διάκριση των τριών εξουσιών, εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής,

β) να αποεπαγγελματοποιηθεί η πολιτική με θεσμούς όπως δύο θητείες για Πρόεδρο, Πρωθυπουργό, Υπουργούς, τρεις συνεχείς θητείες για τους Βουλευτές,

γ) καθιέρωση Εθνοσυνέλευσης με διπλάσιο αριθμό Αντιπροσώπων από την Βουλή, συγκροτούμενη από Βουλευτές, Ευρωβουλευτές, Περιφερειάρχες, Νομάρχες, Δημάρχους για τα μεγάλα πολιτικά θέματα,

δ) θέσπιση ουσιαστικής ανεξάρτητης Δικαιοσύνης με επιλογή των Προέδρων από ειδικά εκλεκτορικά σώματα, όπως ακριβώς συμβαίνει με το Εκπαιδευτικό Προσωπικό στα Α.Ε.Ι.

2. Να περιορισθεί ο αριθμός των βουλευτών από 300 σε 200 ακόμα και με απλό νόμο, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα και όπως περίπου γίνεται σε ανάλογες Ευρωπαϊκές Χώρες. Άλλωστε με τα σημερινά μέσα ενημέρωσης και δημοσιότητας δεν χρειάζεται τόσο μεγάλος αριθμός Βουλευτών. β) Να επανεξετασθεί το ύψος της Βουλευτικής Αποζημίωσης με βάση τα σημερινά δεδομένα και τα ανάλογα επίπεδα σε Ευρωπαϊκές Χώρες, με παράλληλη κατάργηση των αποζημιώσεων για συμμετοχή στις συνεδριάσεις της Βουλής, Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, Εξεταστικών Επιτροπών, κ.ά. γ) Να περιορισθούν τα διάφορα προνόμια των Βουλευτών τουλάχιστον κατά 50%. δ) να περιορισθεί ο αριθμός των συνεργατών στα Βουλευτικά Γραφεία σε 2-3 άτομα. δ) Να καταργηθεί η πολιτική σύνταξη ή τουλάχιστον να περιορισθούν οι Πολιτικοί μας σε μια σύνταξη, πολιτική ή επαγγελματική. Με τις ρυθμίσεις αυτές εξοικονομούνται πολλά έξοδα, χωρίς να βλάπτεται η λειτουργικότητα της Βουλής. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω.

3. Επιβάλλεται επίσης να επανεξετασθεί και περιορισθεί σημαντικά η κρατική επιχορήγηση των Πολιτικών Κομμάτων, η οποία σήμερα ανέρχεται σε μεγάλα ποσά. Ο Έλληνας Πολίτης επιβαρύνεται με 11 € τον χρόνο, ενώ ο Γερμανός μόλις 0,70 λεπτά.

4. Χωρίς αμφιβολία με τον Νόμο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ γίνονται σημαντικά σήμερα για αναστήλωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού σε αξιόπιστο πλαίσιο αυτόνομης λειτουργίας, ιδιαίτερα των Κοινοτήτων. Λείπει όμως η θεσμοθέτηση α) της άμεσης εκλογής του Δημάρχου, Περιφερειάρχη, Νομάρχη απευθείας από το Λαό, β) της αποεπαγγελματοποίησης της Τοπικής Αυτοδιοικητικής Πολιτικής όπως 1) με τον θεσμό των δύο (2) συνεχών θητειών για Δημάρχους, Περιφερειάρχες κ.ά., 2) των τριών (3) συνεχών θητειών για τους Συμβούλους, γ) η συμμετοχικότητα των Προέδρων των Κοινοτήτων στο Δημοτικό Συμβούλιο έστω περιοδικά και δ) αυτόνομων σταθερών πόρων.

5. Επιβάλλεται ακόμη να επανεξετασθούν ριζικά οι αμοιβές των πολιτικών στελεχών όλων των μορφών, Γεν. Γραμματέων, Περιφερειαρχών, Συμβούλων, Προέδρων, Διοικητών, ΔΕΚΟ, ΝΠΔΔ, Συνδικαλιστών ΓΣΕΕ, Εργατι-κών Κέντρων, Δημάρχων, Αντιδημάρχων κ.ά. Αναγράφονται κατά καιρούς μυθώδη ποσά. Πρέπει να περιορισθούν σε ορθολογικά και κοινωνικά αποδεκτά επίπεδα.

Εδώ είναι φρόνιμο να επανεξετασθεί η αναγκαιότητα των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων, ενώ λειτουργούν παράλληλα οι Περιφέρειες. Μπορεί να γίνει μεγάλη εξοικονόμηση δαπανών και καλύτερος συντονισμός με την ανάληψη της Εποπτείας των αντίστοιχων Υπηρεσιών από την Περιφέρεια.

6. Στην Ελλάδα λειτουργούν τέσσερα (4) τηλεοπτικά κανάλια και άλλα τόσα Ραδιοφωνικά προγράμματα, όταν στην Γερμανία λειτουργούν μόνο δύο. Γιατί αυτή η πολυτέλεια και περιττή δαπάνη. Αρκεί η NET με έδρα την Αθήνα για κεντρικά προγράμματα και η ΕΡΤ 3 με έδρα την Θεσ/νίκη να μετεξελιχθεί σε ΕΡΤ των Περιφερειών με κεντρικά και περιφερειακά προγράμματα, απλά σε μια ΠΕΤ, Περιφερειακή Ελληνική Τηλεόραση. Με τον περιορισμό σε δύο ΕΡΤ εξοικονομούνται τεράστια ποσά.

7. Χρειάζεται ένα απλό, σύγχρονο, ενιαίο και δίκαιο μισθολόγιο στο σύνολο των Υπηρεσιών, ΝΠΔΔ και ΔΕΚΟ του Δημοσίου στη βάση συντελεστών, ανάλογα με τα προσόντα, χρόνια προϋπηρεσίας, με σύνδεση των μισθολογίων από κλάδο σε κλάδο στη βάση σταθερών συντελεστών, σύνδεση των αμοιβών των πολιτικών στελεχών, όλων των κατηγοριών, Βουλευτών, Γεν. Γραμματέων, Συνδικαλιστών, Περιφερειαρχών, Δημάρχων, Προέδρων ΝΠΔΔ και Διοικητών ΔΕΚΟ και πάλι στη βάση ειδικών συντελεστών. Είναι μυθώδη και σκανδαλώδη τα ποσά αμοιβών, που απολαμβάνουν ορισμένες κατηγορίες υπαλλήλων, διευθυντικών στελεχών, πολιτικών στελεχών. Διοικητών ΔΕΚΟ, κ.ά. Είναι καιρός πλέον να παύσουν οι τρομακτικές ανισότητες και αδικίες και να επιβαρύνουν τον Προϋπολογισμό και την ακρίβεια. Είναι επίσης καιρός να παύσει η αδικία στον κατώτατο μισθό στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα. Επιβάλλεται για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης ενιαίος κατώτατος μισθός σε όλους τους Εργαζόμενους, ανεξάρτητα που εργάζονται.

8. Επιβάλλονται ριζικές αλλαγές, για αναμόρφωση των Υπηρεσιών σε όλο τον Δημόσιο Τομέα με τις δέουσες συγχωνεύσεις ή καταργήσεις, για αναβάθμιση της Γραφειοκρατίας με αποκλειστική πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ και αξιοκρατική εξέλιξη, ώστε να καταστεί αποτελεσματική και αξιόπιστη προς τον Πολίτη. Ο Μινώταυρος της Γραφειοκρατίας κατατρώει κάθε φιλότιμη προσπάθεια, αν δεν αντιμετωπισθεί δυναμικά και αποτελεσματικά με σύγχρονους θεσμούς και μηχανισμούς διοίκησης.

Δεν πρέπει να πάνε οι θυσίες του Λαού χαμένες. Χρειάζονται βαθιές τομές και ριζικές αλλαγές για αναστήλωση του Ελληνικού Κράτους σε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, ορθολογικό, αξιόπιστο, δημοκρατικό και κοινωνικό Κράτος Δικαίου στην υπηρεσία του Πολίτη. Η λύση του Γόρδιου Δεσμού στην Ελλάδα είναι η αναστήλωση του Κράτους και της Πολιτικής Αξιοπιστίας, εδώ και τώρα, για μια νέα Ελλάδα, αντάξια της Ιστορίας και του Πολιτισμού της. Απαιτείται από όλους Όραμα, Τόλμη, Σύνεση, Πολιτική Συναίνεση και Κοινωνική Συμπαράταξη.