Λευτέρης Αβραμάκης: Η κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται να δει την πραγματικότητα στην ελληνική οικονομία που βουλιάζει

Λευτέρης Αβραμάκης: Η πρόβλεψη του Υπουργού Οικονομικών για ύφεση 16% στο δεύτερο τρίμηνο του 2020, αποτελεί μάλλον το αισιόδοξο σενάριο καθώς η πραγματική οικονομία βρίσκεται ήδη στο ναδίρ και κάθε ημέρα που περνά το πρόβλημα διογκώνεται.

Όσο και αν το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης επιχειρεί να στρέψει αλλού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, η μείωση των εισοδημάτων των εργαζόμενων και των ελεύθερων επαγγελματιών, η ραγδαία πτώση της κατανάλωσης, η απογοητευτική εικόνα στον τουρισμό που επιδεινώνεται από τους λάθος χειρισμούς της κυβέρνησης, προαναγγέλλουν πολύ χαμηλότερες επιδόσεις από όσες εσχάτως «προβλέπει» η κυβέρνηση. 

Η εμμονή της να «στηρίζει την επιχειρηματικότητα» μέσω δανείων δεν οδηγεί πουθενά, αφού όλες οι επιχειρήσεις χρειάζονται πελάτες για να επιβιώσουν και όχι δανεικά. Η πτώση του τζίρου στην αγορά βρίσκεται στο 46% και υπάρχουν κλάδοι της οικονομίας που η πτώση ξεπερνά ακόμα και το 80%.

Μία στις τρεις επιχειρήσεις εκφράζουν φόβους ότι δεν θα μπορέσουν να παραμείνουν ανοικτές μέχρι το τέλος του έτους. 190.000 θέσεις εργασίας αναμένεται να χαθούν μέσα στους επόμενους μήνες, ενώ η ανεργία έχει ήδη εκτοξευτεί παρά τις κυβερνητικές στατιστικές αλχημείες που «βαφτίζουν» τους ανέργους «μη ενεργούς οικονομικά». 

Οι αριθμοί των πολιτών που ζουν ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας αυξάνονται ραγδαία και θυμίζουν τα πρώτα χρόνια των Μνημονίων.

Λευτέρης Αβραμάκης: Ο κίνδυνος της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης είναι ορατός και η κυβέρνηση επιμένει σε μια πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά αλλά αντίθετα οξύνει τα προβλήματα.

Η κρίση που προκαλείται στη χώρα μας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με όρους ευκαιρίας για τους λίγους.

Λευτέρης Αβραμάκης: Απαιτείται άμεσα η υιοθέτηση των προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για τη συγκράτηση των εισοδημάτων και τον περιορισμό της ύφεσης.

Ο χρόνος που χάνεται είναι πολύτιμος και αφορά τις ζωές μας.     

Διαβάστε επίσης για τον Λευτέρη Αβραμάκη: