Κώστας Μπούμπας: Πρέπει να χτίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης πολίτη-κράτους

Ολόκληρη η ομιλία του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Κώστα Μπούμπα στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ενίσχυση διαφάνειας και λογοδοσίας σε θεσμικούς φορείς της Πολιτείας, αποκατάσταση της ακεραιότητας του Ενιαίου Συστήματος Κινητικότητας και λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Εσωτερικών».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, σήμερα συζητάμε για τη σχέση εμπιστοσύνης πολίτη και κράτους, που έχει διαταραχθεί. Αναφέρθηκε ο Πρόεδρός μας και έδωσε αρκετά στοιχεία. Εν κατακλείδι αυτό είναι σήμερα που πρέπει να βελτιώσουμε νομοπαρασκευαστικά. Όσους όμως νόμους και να φέρουμε είναι σαν το ντόπινγκ και το αντιντόπινγκ, δηλαδή όσους ελέγχους και να κάνεις για τη διαφθορά, πάντα αυτή θα είναι ένα βήμα πριν από τον έλεγχο. Αυτό πάμε να προλάβουμε.

Έχει διαταραχθεί όμως αυτή η σχέση κράτους και πολίτη. Αν δείτε έξω, ο κόσμος λέει ότι ό,τι δεν γίνεται με χρήμα, γίνεται με περισσότερο χρήμα. Τα πάντα έχουν σπιλωθεί στον βωμό της πολιτικής. Έχουμε πολλές φορές μιλήσει για το δόγμα Κίσινγκερ. Κάποτε ο Κίσινγκερ είχε πει ότι οι διεφθαρμένοι πολιτικοί είναι δυσφήμιση για το υπόλοιπο 10%. Τόσοι μένουν αυτοί που δεν είναι διεφθαρμένοι.

Εδώ, όμως, κύριοι της Κυβέρνησης, πρέπει να νομοθετήσετε επί της ουσίας για ένα κατακερματισμένο νομικό πλαίσιο -ο Υπουργός είναι και νομικός και το ξέρει- με βάση και την έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγινε λίγους μήνες πριν -θα αναφερθώ σε αυτό- για τις αμαρτίες, για όλες αυτές τις αδυναμίες του ελληνικού κράτους δικαίου.

Έγιναν κάποιες προσπάθειες, αλλά οι κυβερνήσεις στην εξουσία δεν έχουν καλό πρότερο βίο. Κάποτε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε πει για ένα μεγάλο στέλεχος της ΔΕΗ: Είπαμε να πάρει ένα δώρο για τον εαυτό του, όχι όμως και 500 χιλιάδες! Είναι κάποιες ρήσεις που έχουν περάσει στην Ιστορία. Και βέβαια είναι οι έξι νταβατζήδες και οι πέντε συντεχνίες για τις οποίες είχε κάνει λόγο στου Μπαϊρακτάρη τότε ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Αυτό συνεχίζεται.

Διάβασα κάποιες δηλώσεις σας, κύριε Υπουργέ, όπου λέτε ότι πήρατε τη θέση της Ελλάδος στη διαφθορά από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξηκοστή ένατη θέση -αν θυμάμαι καλά- και την πήγατε στην πεντηκοστή. Στην Ευρώπη, όμως, η Ελλάδα σε ποια θέση είναι; Είναι στη δεύτερη θέση των πιο διεφθαρμένων κρατών μετά τη Βουλγαρία. Ποια είναι η δεκάδα; Καλά κρατούν τα Βαλκάνια. Είναι η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Μάλτα, η Κροατία, η Σλοβακία, η Ιταλία. Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι στη δεύτερη θέση. Και η Ισπανία είναι μέσα.

Όμως, τι κάναμε για να βελτιώσουμε αυτή την εικόνα; Υπάρχει το άρθρο 325 της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μιλάει για απάτη και διαφθορά. Υπάρχει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπάρχει το άρθρο 83 που χαρακτηρίζει τη διαφθορά ποινικό αδίκημα, κολάσιμο και έγιναν πολλές φορές εκθέσεις και προς τις ελληνικές κυβερνήσεις για να προστατευθεί ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με βάση αυτό που νομοθετείτε σήμερα, με το μητρώο, με πλαφόν σε κάποια δώρα, είναι επιδερμικό, δεν μπαίνει επί της ουσίας. Διότι πριν από λίγους μήνες ο αρμόδιος Επίτροπος για τη δικαιοσύνη, ο Ντιντιέ Ρέιντερς, σε τηλεδιάσκεψη τον Φεβρουάριο του 2021 μιλάει για τις αδυναμίες του ελληνικού κράτους δικαίου και απέναντι στα θεσμικά αντίβαρα.

Εκεί, κύριε Υπουργέ, μια και είστε και νομικός, μιλάει για τη χρονοβόρα διαδικασία απονομής ποιότητας δικαιοσύνης ο Ρέιντερς, που είναι αρμόδιος Επίτροπος για το κράτος δικαίου. Εκεί έπρεπε να πάμε σε βαθιές τομές για να αποδίδετε τη δικαιοσύνη στην ώρα της, με ποιότητα και να μην υπάρχει και αυτό το νομικό πλαίσιο που είναι κατακερματισμένο. Διότι αυτό μας λέει ο Ντιντιέ Ρέιντερς, ότι έγιναν κάποιες προσπάθειες, αλλά αυτές θα πρέπει να συνεχιστούν για την καταπολέμηση της διαφθοράς, εστιάζοντας στο θέμα απονομής δικαιοσύνης, «το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον» δηλαδή.

Είναι αυτό που έχω πει ουκ ολίγες φορές και αυτό που σας λέει η Ελληνική Λύση απέναντι στην απονομή δικαιοσύνης, διότι πραγματικά το ξίφος της δικαιοσύνης δεν πρέπει να έχει θήκη. Αυτό λέει ο Ρέιντερς και μιλάει και για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που αντί για μέσα μαζικής ενημέρωσης, μπορεί να λέγονται «ΜΜΕ-Μη Μιλάς Εσύ». Διότι, όπως των μικρότερων κομμάτων και της Ελληνικής Λύσης στα περισσότερα sites δεν φιλοξενούνται οι δηλώσεις της ούτε τα επιχειρήματά της ούτε ο ιδεολογικός της τρόπος σκέψης. Είναι αποκλεισμένη.

Εκεί, λοιπόν, ο Ρέιντερς μιλάει και για τη διαπλοκή με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ανθρώπων που διαχειρίζονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει αυτό το νομικό πλαίσιο. Αυτά τα λέει η Έκθεση της Ευρώπης στην Ελλάδα, που είναι το δεύτερο πιο διεφθαρμένο κράτος μετά τη Βουλγαρία.

Πρέπει να σας πω ότι η Βουλγαρία πέρυσι έστειλε πολιτικούς στη φυλακή, επέβαλε πρόστιμα πάνω από 600.000 λέβα, διότι από τις διακόσιες εβδομήντα τέσσερις υποθέσεις που ήλεγξε το βουλγαρικό κράτος οι εβδομήντα τέσσερις ήταν έκνομες. Αυτό που λέει ο κόσμος «θα μπει κανείς φυλακή;» σχήμα λόγου, όμως, γίνεται απέναντι στη διαφθορά και στην απάτη.

Δεν είναι αμαρτίες του παρελθόντος τα λόμπι που δημιουργούνται στην υγεία, με τα αναλώσιμα, αυτά που κόστιζαν εννέα φορές περισσότερο, ίδια αναλώσιμα από ό,τι ήταν στην Κύπρο; Δεν είναι ένα λόμπι αυτό; Είναι διαφορετικό, όμως, να διαπραγματευτείς με μια κοινωνική ομάδα ανθρώπων και είναι τελείως διαφορετικό πράγμα να διαπραγματευτείς με έναν ολιγάρχη. Είναι άλλο πράγμα να μιλάς με έναν συνεταιρισμό αγροτών για να βελτιώσεις τον πρωτογενή τομέα και να εκλείψουν νέες αδυναμίες και αμαρτίες, αύξησης τιμών προϊόντων, πρώτων υλών και αλλιώς να μιλάς με συγκεκριμένη βιομηχανία.

Άρα, λοιπόν, ο κόσμος αυτόν τον διάλογο τον θέλει με ανοιχτές τις θύρες. Και ξέρετε πρέπει να δοθεί μια μάχη στον πολιτικό βίο της Ελλάδος, της γηραιάς, αλλά και του κόσμου, διότι σήμερα ένας πολιτικός, κάνοντας μια καμπάνια για να γίνει γνωστός προεκλογικά, παίρνει χορηγίες και δωρεές είτε πάνω είτε κάτω από το τραπέζι. Εν ολίγοις, τον δωροδοκεί κάποιος για να στηρίξει την καμπάνια του, να βγει να προβληθεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αυτές οι επιταγές, όμως, εκ των υστέρων εξαργυρώνονται αδρά. Άρα, λοιπόν, οι μεγάλοι οικονομικοί συγκεκριμένοι κύκλοι ελέγχουν την πολιτική ζωή του τόπου.

Στην Ελλάδα, όμως, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα και χρήζουν βελτίωσης. Εδώ πώς φτάσαμε; Το μεγαλύτερο σκάνδαλο, το «Operazione Mani Pulite» στην Ιταλία, έστειλε πάνω από πέντε χιλιάδες ανθρώπους δημοσίου κύρους στη φυλακή για δωροδοκία.

Άρα, λοιπόν, εδώ πρέπει να χτίσουμε τη σχέση εμπιστοσύνης πολίτη-κράτους, που όχι απλώς έχει διαταραχθεί, αλλά έχει αμαυρωθεί με το Μητρώο, με τα δώρα και με κάτι επιδερμικά νομοθετήματα, που δεν βάζουν το μαχαίρι βαθιά στο κόκαλο, για να αλλάξει η ποιότητα και η απονομή της δικαιοσύνης. Διότι και ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Τσίπρας, ήταν παρών, όταν μίλησε ο Ντιντιέ Ρέιντερς πριν από λίγους μήνες για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα.

Τι κάνουμε, λοιπόν, εκεί για να το βελτιώσουμε; Έχουμε μια ισχυρή ποιοτική απονομή δικαιοσύνης; Ρωτήστε έξω την περιρρέουσα κατάσταση, με δικαστικές αποφάσεις οι οποίες χρονοτριβούν, είναι κλεισμένες, κωλυσιεργούν, επιχειρήσεις μικρές που είναι σε απόγνωση, που δεν μπορούν στα όρια του ανταγωνισμού.

Για παράδειγμα το φέρνω μόνο και ολοκληρώνω: Υπουργείο Πολιτισμού, Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας, ο οποίος έπρεπε να κάνει έλεγχο σε όλους τους οργανισμούς συγγενικών δικαιωμάτων. Μόνο μια οικογένεια επί της ΑΕΠΙ διαχειριζόταν 60 εκατομμύρια ευρώ και χωρίς να δώσει ετήσια έκθεση ούτε ισολογισμό, πήρε την έδρα της και την πήγε στη Λευκωσία. Διότι υπάρχει ένα λόμπι το οποίο ελέγχει, δυστυχώς, τους κρατικούς λειτουργούς. Αυτό ζητάει ο κόσμος, να φύγει ο γρηγορόσημο.

Και κλείνω με αυτό που είχε πει κάποτε η Πυθία στον Φίλιππο Β΄, τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: «Με αργυρές λόγχες μάχου και των πάντων κρατήσας». Αν δωροδοκήσεις με αργυρές λόγχες, τότε θα κερδίσεις όλες τις μάχες. Δεν είναι έτσι, όμως. Διότι πρέπει να υπάρξει η ηθική και η ενάρετος πολιτική ζωή, αν θέλουμε να βελτιώσουμε το μέλλον του βίου του πολιτικού.