Κώστας Μπούμπας: Η παιδεία στην Ελλάδα αιμορραγεί

Ομιλία πραγματοποίησε ο Βουλευτής Σερρών κ. Κώστας Μπούμπας στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων

Ομιλία πραγματοποίησε ο Βουλευτής Σερρών κ. Κώστας Μπούμπας στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων με θέμα «ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ , ΕΙΔΙΚΟΙΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΝΩΤΑΤΩΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ , ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ» (3Η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ)

Αναλυτικά παρουσιάζεται η ομιλία του βουλευτή Σερρών κ. Μπούμπα

Όσον αφορά στα άρθρα, είμαστε με επιφύλαξη, αλλά παρακαλώ να καταγραφεί στα πρακτικά ότι είμαστε σε επιφύλαξη μέχρι την Ολομέλεια και επί της αρχής.

Πρέπει να δοθούν ξεκάθαρες απαντήσεις και διευκρινίσεις από την πλευρά του Υπουργείου εάν θέλουμε να πετύχουμε βαθιές τομές στην εκπαίδευση.

Θέλουμε ένα Υπουργείο Παιδείας να είναι αρωγός στην προσπάθεια και όχι ένας σκληρός κηδεμόνας που να την χειραγωγηθεί κατά κομματική παραγγελιά.

Το σχέδιο νόμου κατατίθεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, είναι αυξημένο με 20 περίπου νέα άρθρα, τα οποία δεν υπήρχαν σε ένα αρχικό σχέδιο νόμου που είχε τεθεί σε διαβούλευση.

Φαίνεται να επιχειρείται, τουλάχιστον αναθεώρηση και στο άρθρο 16 του Συντάγματος, αυτό δείχνει το νέο τοπίο που διαμορφώνεται.

Υπάρχει ως συνδυασμός της συγκεκριμένης διάταξης με την υπουργική απόφαση 1614, από τις 8 Ιανουαρίου του 2020 που δημοσιοποιήθηκε στο ΦΕΚ, δηλαδή την Παρασκευή 10 Ιανουαρίου, δίνει αρμοδιότητες υπογραφής στον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου, δηλαδή αυτό που λέμε με εντολή Υπουργού, την αναγνώριση συγκεκριμένων τίτλων σπουδών, που καταδεικνύει έναν σχεδιασμό να εισαχθούν άμεσα και στην προκήρυξη μιας γενικής αγωγής πτυχιούχοι από κολέγια.

Πολλές φορές έχουμε επισημάνει, ως Ελληνική Λύση ότι η παιδεία αιμορραγεί σε συνάλλαγμα που φεύγει στο εξωτερικό σε ό,τι αφορά στα εκεί ιδιωτικά πανεπιστήμια και εθελοτυφλούμε βλέποντας ότι πρέπει να ανοίξει μια επί της ουσίας συζήτηση για ένα σχεδιασμό ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά όχι κολέγια για τα οποία δεν γνωρίζουμε τους όρους που θα λειτουργούν.

Θα υπάρχει μια επιλογή εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων που δεν συνάδουν με το είδος και την ποιότητα μιας αξιοκρατικής διαδικασίας που θέλουμε στο χώρο της Παιδείας, έξω από κομματικές αγκυλώσεις.

Θέλουμε ένα φάσμα γνώσης, να δίνονται τα εχέγγυα, να δίνονται τα κίνητρα για τους αυριανούς σπουδαστές που θα έχουμε μέσα από το φυτώριο της ελληνικής κοινωνίας. Δεν κατανοούμε πόσο ανεξάρτητη θα είναι αυτή η αρχή, αυτό το λεγόμενο «ανεξάρτητες αρχές» που ευαγγελίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση, κάθε φορά που αλλάζουν οι κυβερνήσεις έχουμε βαρεθεί να ακούμε τη λέξη ανεξάρτητη αρχή.

Παράγραφος 1, του άρθρου 10 του νόμου 3374 του 2005, συστάθηκε η ανεξάρτητη αρχή με την επωνυμία Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση, αυτό που λέμε ΑΔΙΠ.

Παράγραφος 1, του άρθρου 64 του νόμου 4009 του 2011, μετονομάζεται σε Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση και τώρα έχουμε αλλαγή ονομασίας ως Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Δεν βλέπουμε μια αρχή επί της ουσίας, βλέπουμε την εκάστοτε κυβέρνηση να θέλει να τη χειραγωγήσει, να τις βάλει κομματικές ετικέτες προκειμένου να την ελέγχει. Αλλαγές λίγο-πολύ που στον κόσμο δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο.

Πρέπει να κάνουμε βήματα, ουσιαστικές τομές, όπως έχουμε προτείνει και διακομματική επιτροπή.

Ο επίσημος λόγος αλλαγής;

Περισότερες αρμοδιότητες στη νέα αρχή;

Τι θέλει το Υπουργείο Παιδείας από τη νέα Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, που θα αντικαταστήσει την Αρχή Διασφάλισης, Πιστοποίησης και Ποιότητας;

Δεν θέλουμε απλά να αλλάζουν τα ονόματά αλλά να είμαστε στην ίδια πολιτική μιας κατ’ ευφημισμόν ανεξάρτητης, επιφανειακής, επιδερμικής αρχής.

Τα περισσότερα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι σε ελάχιστα πράγματα διαφέρουν οι αρμοδιότητες της ΕΘ.Α.Α.Ε. από αυτές τις ΑΔΙΠ.

Δημοσιογραφικά δημοσιεύματα, επικαλούμαι και αυτό το επάγγελμα που τόσα χρόνια κάνω, ως δημοσιογράφος, θεσμοθετήθηκε με το νόμο 4009 του 2011, η κυριότερη αλλαγή, το νέο σύστημα χρηματοδότησης των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, μας λέτε κατά 80% με αντικειμενικά κριτήρια και κατά 20% με βάση την επίτευξη στόχων.

Επιφυλασσόμεθα στον τρόπο βέβαια, που θα υπάρχει αυτή η διορισμένη Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας, για να μην είναι ελεγχόμενη.

Πάμε στις αρμοδιότητες του Ανωτάτου Συμβουλίου και στο άρθρο 7.

Σύμφωνα με τον σύλλογο μελών του Παντείου, η χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας προς τα Α.Ε.Ι., που ήταν το 2009, μειώθηκε στο 0,83 δις ευρώ.

Αυτό το λένε οι πανεπιστημιακοί, το 2015.

Έκτοτε, παραμένει σε ανάλογα χαμηλά επίπεδα. Δηλαδή, μιλάμε για μια μείωση της τάξεως του 41,5%.

Εάν ένα Α.Ε.Ι., δεν πληρεί τα κριτήρια της Αρχής, η χρηματοδότησή του θα είναι μειωμένη σε ένα ποσοστό μεγαλύτερο 50%, αυτών σε σχέση με το 2009;

Αυτό το καταθέτουν. 

Η παράγραφος 3, που προβλέπει την ολική ή μερική αναστολή της χρηματοδότησης ενός Α.Ε.Ι. ήταν στο άρθρο 73 του Ν. 4009 του 2011.

Για να έρθουμε στο σήμερα, πρέπει να κάνουμε ένα φλας μπακ, να δούμε ποιες ήταν οι πληγές, ποια ήταν τα κενά, για να μπορέσουμε να διορθώσουμε.

Το άρθρο 10 μιλά για κριτήρια αξιολόγησης και πιστοποίησης, σε ό,τι αφορά την αριθμητική επάρκεια του προσωπικού.

Το συγκεκριμένο κριτήριο, εξαρτάται 100% από την Πολιτεία, σε ό,τι αφορά το Υπουργείο Παιδείας και άλλα συναρμόδια, ενώ τα Α.Ε.Ι. δεν έχουν καμία δυνατότητα βελτίωσης αυτού του συγκεκριμένου δείκτη;

Η συνομοσπονδία των ατόμων με αναπηρία, πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μας, προτείνει στην Υπουργό Παιδείας να λάβει υπ’ όψη κάποια άρθρα του Συντάγματος,, όπου στην παράγραφο 2 του άρθρου 4, παράγραφος 6 του άρθρου 21, άρθρο 68 από το νόμο 4488, είναι η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Εάν θέλουμε να μιλάμε για ένα κράτος, το οποίο θα χαίρουν οι πολίτες, ισονομίας και ισοπολιτείας, πρέπει να δώσει βαρύτητα, σαφώς και στα άτομα που έχουν κινητικά προβλήματα, στα άτομα με αναπηρία και πρέπει να τα βοηθήσουμε για να αποκτήσουν γνώσεις.

Τα Α.Ε.Ι. χρηματοδοτούνται από τους φόρους των πολιτών.

Οι πολίτες πρέπει να ξέρουν. Ως εκ τούτου, όπως συμβαίνει σε όλες τις προοδευμένες κοινωνίες, η χρηματοδότηση πρέπει σίγουρα να συνδέεται με την αξιολόγηση.

Αρκεί, τα κριτήρια να είναι ακαδημαϊκά για να δίνεται εύλογος χρόνος προσαρμογής και οι απαιτούμενοι πόροι για μετρήσιμες βελτιώσεις, σε ένα καθορισμένο χρονικό πλαίσιο. Δεν μπορούμε απριόρι να μοιράζουμε κονδύλια, χωρίς να υπάρχουν βέβαια κριτήρια αξιολόγησης.

Άρθρο 40. Αναστολή εκπαιδευτικής λειτουργίας νέων τμημάτων, Α.Ε.Ι. σε συνδυασμό με το αρ.14 περί εθνικής στρατηγικής. Θέλει, να πάμε με προσοχή για να μην έχουμε το «ράβε – ξήλωνε», για να μην είναι σισύφιος η προσπάθεια.

Σε ό,τι αφορά το αρ.41, για την απαλοιφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας από τα αποδεικτικά απόλυσης και τα πιστοποιητικά σπουδών.

Εμείς, διαφωνούμε κάθετα. Γιατί πειράζει να αναγράφεται το θρήσκευμα; Τι ενοχλεί;

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε, όταν σε πολλές χώρες συνεχίζει.

Είναι ένας χειριστικός κρατικός μηχανισμός για να νομοθετείτε;

Λες και η πατρίδα είναι κάτι το αφηρημένο;

Για να μην υπάρχει όραμα; Να μην υπάρχει μπούσουλας;

Τι είναι αυτό λοιπόν, που μας κάνει να απαλείφονται αυτά, να παραγράφεται η ιστορία και ο πολιτισμός.

Μην ξεχνάτε, ότι από την ιστορία του γένους, η πίστη ήταν αυτή που ένωνε απέναντι σε ανθρώπους οι οποίοι ήταν αγράμματοι, αλλά είχαν μέσα την πίστη

. Θέλω να πω, ότι πρέπει να δώσουμε ένα όραμα και ιδανικά, αν θέλουμε να κρατήσουμε τη νεολαία με μια πυξίδα για να μπορεί να χαράξει τη ρότα.

Οι δημογέροντες και οι κοτζαμπάσηδες, από την εποχή του ΄21, τους βόλευε το σύστημα.

Η θρησκεία και η πίστη σε πρώτη φάση και μετά την εθνική συνείδηση, ήταν αυτά που φέρανε το χτύπημα στο κατεστημένο της εποχής.

Τέλος, για αυτό κρατούμε επιφυλάξεις, κρατούμε μικρό καλάθι.

Θέλω κύριοι του Υπουργείου Παιδείας πραγματικά με ευαισθησία, το θέμα είναι, ότι η ελληνική κοινωνία θα συνεχίσει να πληρώνει πολλά για τη λεγόμενη παραπαιδεία.

Είτε έρχεται από τα φροντιστήρια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με απώτερο σκοπό μόνο την εισαγωγή στα πανεπιστήμια χωρίς να υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση και προσανατολισμός.

Η Ελλάδα που θα αιμορραγεί στέλνοντας φοιτητές στα ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια και αυτό σημαίνει πάρα πολλά και για την ισορροπία της οικονομίας και εν πάση περιπτώσει, το βιβλίο για μια ακόμη φορά κατά την προσωπική μας γνώμη το διαβάζουμε ανάποδα.

Πρέπει να ξεκινήσουμε από το νηπιαγωγείο, από το δημοτικό, να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές, για να φτάσουμε και να σκαρφαλώσουμε στο Έβερεστ της παιδείας όπως είναι βέβαιος το πανεπιστήμιο.

Για αυτό, έχουμε επιφυλάξεις κατά άρθρον και θέλουμε να είναι πιο ξεκάθαρη η πολιτική και η ρότα που χαράζει το , απέναντι στην εκπαίδευση των νέων.

Σας ευχαριστώ.

Πώς θα είναι αυτοί οι στόχοι, πως θα καθορίζονται, το είπα και στην προηγούμενη ομιλία.

Θα είναι ποσοτικό ή ποιοτικό σε ό,τι αφορά το ερευνητικό πρόγραμμα;

Θα καθορίζεται από την ποιότητα των ερευνών ή από την ποσότητα αριθμητικά; Θέλουμε να το δούμε κι αυτό. Από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ το δημοσίευμα αυτό.

Να θυμίσουμε ακόμα,  ότι στη συζήτηση επί της ετήσιας έκθεσης της ΑΔΙΠ που έγινε στις 12 Νοεμβρίου, ακούστηκαν και από την κυρία Υπουργό και από τον κ. Υπουργό μια κριτική στην προηγούμενη κυβέρνηση, για το πώς λάμβανε υπόψη της, τις εκθέσεις και τις γνωμοδοτήσεις η ΑΔΙΠ.

Αλλά, για τον πυρήνα, για την ταμπακέρα, για το πως λειτουργούσε η ίδια η ΑΔΙΠ, δεν έγινε μια ουσιαστική συζήτηση. Απλά, όλοι μιλούσαμε τότε για ο ανάδειξη, ενδυνάμωση, ενίσχυση της ΑΔΙΠ, με στόχο να καταστεί ένας βασικός εταίρος διαμόρφωσης πολιτικής.

Αντικατάσταση του ΚΕΕΛΠΝΟ με τον ΕΟΔΥ.

Το είδαμε.

Έγιναν κάποιες προσλήψεις.

Πολλά ακούστηκαν και με πιστοποιητικά.

Τα δημοσιεύματα λένε, ότι έγιναν 111 διοικητές, σε δημόσια νοσοκομεία, από το Υπουργείο Υγείας. 

Πάμε λίγο επιγραμματικά, όσο μπορούμε και ουσιαστικά στα άρθρα.

Άρθρο 1. Δεν καταλαβαίνουμε, γιατί αυτή η Αρχή να εδρεύει στην Αθήνα. Γιατί έχουμε και πάλι έναν συγκεντρωτισμό;

Πολλές φορές μιλάμε για περιφερειακή αποκέντρωση και σε διοικητικό επίπεδο και σε επίπεδο υπουργείων, αλλά μένουν στα λόγια.

Η ψηφιακή τεχνολογία μάς δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθεί μία έδρα, ανεξάρτητης πραγματικά αρχής, ο οποίος οραματίζεστε, σε μια άλλη πόλη.

Δεν είναι ανάγκη να υπάρχει εδώ συγκεντρωτισμός.

Άρθρο 2. Η αποστολή της Αρχής αυτής, της ΕΦΑΕ, πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Να απαντά στο ερώτημα, τι κάνει ο οργανισμός για να πετύχει το στόχο του, για να πετύχει το όραμά του.

Το να έχει τώρα μια ιστοσελίδα, ένα πληροφοριακό σύστημα που συνδέεται με τα αντίστοιχα συστήματα των Α.Ε.Ι. ή να συμμετέχει σε άλλα δίκτυα, ή με μέσα εξυπηρέτησης, μέσα επίτευξης του στόχου, αλλά δεν είναι καθαρά οι στόχοι.

Άρθρο 3. Ο Πρόεδρος ορίζεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ύστερα από πρόταση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων και με μια σύμφωνη γνώμη της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της βουλής, που δημοσιεύεται βέβαια και στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Διαβάστε επίσης εδώ: