Κώστας Μπούμπας: Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν μεγάλες πληγές

Ο βουλευτής Σερρών Κώστας Μπούμπας έδωσε ομιλία στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων

Ο βουλευτής Σερρών Κώστας Μπούμπας έδωσε ομιλία στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων για το σχέδιο νόμου με θέμα « ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ , ΕΙΔΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ , ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΚΑ ΙΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ»

Αναλυτικά παρουσιάζεται η ομιλία του κ. Μπούμπα.

Είναι η πρώτη Επιτροπή μέσα στο 2020, θα ήθελα,  να ευχηθώ καλή και παραγωγική, ουσιαστική χρονιά και στα θέματα της εκπαίδευσης.

Ο όρος παιδεία είναι ένας ευρύς όρος, ένας όρος περιεκτικός, όπου γαλουχεί και χαρακτήρες, αλλά στο μεγάλο τους σκαλί, γιατί  είναι μια συνέχεια από την πρωτοβάθμια ή τη δευτεροβάθμια στο μεγάλο τους «σκαλί», είναι αυτός ο όρος που εμπεριέχει πλέον τον επιστήμονα.

Μπαίνει μέσα το «επίσταμαι».

Αποκτά ο άνθρωπος εξειδίκευση και το θέμα είναι, τι μυαλά θέλουμε και τι ανθρώπους θέλουμε. 

Θέλουμε, λοιπόν, να υπάρχει μια οξεία κριτική σκέψη, συνάμα όμως θέλουμε, στις επιταγές των καιρών, στην προκλητικότητα των καιρών, όπως επιτάσσει η αγορά εργασίας και η επαγγελματική αποκατάσταση, να υπάρχει συγκερασμός και των δύο.

Τι να το κάνουμε να έχουμε επιστήμονες, οι οποίοι παύουν να είναι άνθρωποι, παύουν να έχουν ευαισθησίες, δεν έχουν όραμα, δεν έχουν ηθική, δεν έχουν αξίες, δεν έχουν αρχές.

Τι να το κάνουμε, επίσης, να έχουμε καλές ανθρώπινες προθέσεις, να έχουμε ανθρώπινες ευαισθησίες, αλλά να μην μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες της επιστήμης, που καλούμεθα να υπηρετήσουμε.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια έχουν μεγάλες πληγές.

Ευελπιστώ, με βάση τη διεθνή κατάταξη, ότι πολλά ελληνικά πανεπιστήμια, παρά τα χίλια μύρια προβλήματα, μπήκαν στα 50 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Αυτό  σημαίνει ότι η προσπάθεια είναι άοκνη από πλευράς καθηγητών, αλλά και μαθητών. Υπάρχει αυτή η συνέργεια, υπάρχει αυτό το ομαδικό πνεύμα, το οποίο θα φέρει καρπούς, αρκεί να τους δώσουμε τα σωστά εχέγγυα.

Εμείς, ως Ελληνική Λύση, κρατούμε επιφυλάξεις για αυτή την Ανεξάρτητη Αρχή που θέλετε να θεσπίσετε, ως Υπουργείο Παιδείας, κυρία Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, διότι καλό θα ήταν να υπάρχει μια Διακομματική Επιτροπή, η οποία θα βγάλει το αποτέλεσμα για το πώς θα γίνεται η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων.

Αυτό το 80 – 20 μου θυμίζει προμήθεια, μεσιτική, υπό την έννοια ότι κάποια πανεπιστήμια θα ευνοηθούν, όμως κάποια άλλα θα αδικηθούν.

Πρέπει να παραδεχτούμε κυρίες και κύριοι, ασχέτως ιδεολογικής πλεύσης, ότι το θέμα που γεννάται σήμερα είναι ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να σχετίζονται με αυτό που λέγεται αγορά εργασίας, αλλιώς δεν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση.

Εκείνο που λείπει σήμερα στα ελληνικά πανεπιστήμια, το ξέρετε, οι περισσότεροι υπηρετείτε διάφορες θεωρητικές και θετικές επιστήμες, είναι η πρακτική. 

Δηλαδή, βγαίνουν σήμερα επιστήμονες με καλή μελέτη στη θεωρία, αλλά δεν μπορεί να εφαρμοστεί η πράξη, γιατί μέσα από τα πανεπιστήμια, αλλά και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στις θετικές κυρίως επιστήμες, έλειπαν τα πειράματα.

Άρα, δεν είχε επαφή με την πραγματικότητα ο επιστήμονας, το αυριανό αυτό ακαδημαϊκό κύτταρο και επιστημονικό συνάμα, γιατί μέσα στα πανεπιστήμια δεν είχε τη χαρά της δημιουργίας. 

Ξέρετε, νομίζω ο καθένας μας το καταλαβαίνει, ότι όταν γίνεται μια έρευνα μέσα σε ένα πανεπιστήμιο η ομάδα έχει τη χαρά ότι κάτι ανακάλυψε, ότι έγινε ένα ακόμη βήμα επιστήμης.

Εδώ, λοιπόν, μπαίνει χαρά στο σπουδαστή, η χαρά στο φοιτητή, που του δίνει και το ερέθισμα, αλλά και την αισιοδοξία, ότι όταν θα βγει στην αγορά εργασίας θα είναι αυτός, που υπηρετεί μια επιστήμη που την αγαπάει.

Αυτό, λοιπόν, θα έρθει μέσα από μια καινοτομία, από μια έρευνα.

Πολύ φοβούμαι, ότι έχουν αδικηθεί πολλά περιφερειακά πανεπιστήμια, τα οποία πραγματικά έδωσαν φωτεινά μυαλά και μέσα από την εκπαίδευσή τους, όπως για παράδειγμα το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το οποίο έχει κάνει πολλές έρευνες, κυρίως σε θέματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης, το οποίο επίσης έχει δώσει το δικό του αγώνα, το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, που τα τελευταία χρόνια έχει ξεχωρίσει εκεί η ιατρική του επιστήμη. 

Πρέπει, όμως, να παραδεχτούμε ότι χρειάζεται και ο επιχειρηματικός κλάδος, όχι ο επιχειρηματικός κλάδος για να εκμεταλλευτεί τους αυριανούς επιστήμονες, η εκμετάλλευση, ούτως ή άλλως, υπάρχει, κατά το δοκούν.

Σήμερα, υπάρχουν πολλοί επιστήμονες Έλληνες, που διαπρέπουν στο εξωτερικό, εκεί αφήνουν το δικό τους στίγμα, τη δική του φυσιογνωμία, τη δική τους επιστημονική κατάρτιση, υπάρχει όμως και η εκμετάλλευση από κάποιες πολυεθνικές, κανείς δε το αμφισβητεί αυτό, όπου εκμεταλλεύονται την ανεργία, αν θέλετε, την ατμόσφαιρα της αβεβαιότητας, που επικρατεί στην Ελλάδα.

Εγώ βάζω ένα ερώτημα, που το βάζουν και οι πανεπιστημιακοί, κύριοι του Υπουργείου Παιδείας, γιατί να μην είναι υποχρεωτικό να δημοσιοποιούνται πλέον οι έρευνες και οι τεχνολογίες, όπως γίνεται στην Αμερική, όπως γίνεται σε κάποια κράτη της Ευρώπης.

Εκεί, κάποιες επιχειρήσεις θα βρουν αυτές τις έρευνες, χωρίς να βάλουν το χέρι στην τσέπη, όμως πρέπει να παραδεχθούμε, ότι αν μπει ο επιχειρηματικός κύκλος απλά να πάρει τη μελέτη της έρευνας που έχει κάνει ένα πανεπιστήμιο, δημιουργούνται συνάμα θέσεις εργασίας. 

Η Κομισιόν χρηματοδοτεί τα τελευταία χρόνια το «Ερευνώ και Καινοτομώ», όμως τα ελληνικά πανεπιστήμια αυτές τις έρευνες, που θα πρέπει να ξέρει ο φορολογούμενος πολίτης ποια είναι τα αποτελέσματα, τις κρατούν στο συρτάρι.

Γιατί αυτές, λοιπόν, αυτές οι έρευνες πανεπιστημιακών να είναι στο χρονοντούλαπο; Δεν πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα; Γιατί να υπάρχουν αυτές οι κρυφές έρευνες και μελέτες;

Σήμερα, μελέτες που έχουν γίνει για θέματα υγείας, πραγματικά έχουν δώσει τα φώτα τους στο πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και κάποιες ασθένειες, κάποιες μολύνσεις του περιβάλλοντος.

Όμως, όταν αυτή η έρευνα και η τεχνολογία θα δώσει την χαρά στον σπουδαστή, ο οποίος θα το περάσει ως ομάδα, αύριο θα βγει στην αγορά εργασίας και θα έχει μέσα του βέλη στη φαρέτρα του. 

Σήμερα, το ξέρετε πολύ καλά, γιατί είναι και πολλοί νομικοί, όταν αποφοιτά ένας από μια νομική σχολή, οι περισσότεροι δικηγόροι τι του λένε;

Αν θα ακολουθήσει το επάγγελμα του δικηγόρου, ότι άλλο αυτά που διδάχτηκες στο πανεπιστήμιο και άλλο αυτά που θα συναντήσει στην καθημερινότητα.

Δηλαδή, απέχει παρασάγγας η θεωρία από την πράξη.

Μέσω, λοιπόν, μιας έρευνας ουσιαστικής και δίκαιης κατανομής, θα μπορούσε πραγματικά το παιδί αυτό να έχει μια πιο ομαλή προσγείωση στην πραγματικότητα.

Μια πραγματικότητα, που δεν θέλουμε να τον αποθαρρύνει, απλά θέλουμε να τον προικίσει με δύναμη μέσα από αυτό που λέμε «έρευνα και καινοτομία». 

Όπως και να το κάνουμε, σήμερα αυτός είναι ρόλος του πανεπιστήμιου, να ερευνά, να έχει νέες ανακαλύψεις και αυτό να το μεταλαμπαδεύει ως χαρά στους σπουδαστές που αύριο αυτοί θα είναι οι επιστήμονες, οι οποίοι θα εξειδικευτούν.

Γιατί φεύγουν σήμερα οι γιατροί μας; Γιατί δεν μπορούν να πάρουν ειδικότητα στα ελληνικά νοσοκομεία. 

Τα εργαστήρια της ιατρικής χωλαίνουν, διότι δεν υπάρχει υλικοτεχνική υποδομή. 

Εγώ βάζω και μια άλλη παράμετρο, ποιος ελέγχει τις προμήθειες και την υλικοτεχνική υποδομή που απαιτείται για να γίνουν τα πειράματα και η έρευνα στα διάφορα πανεπιστήμια; 

Άρα, λοιπόν, πρέπει να υπάρχει και μια επιτροπή διαφάνειας, για το πώς, πέρα από τα μπόνους που θα δοθούν, πως θα έχουν και τα απαραίτητα υλικά για να μπορέσουν να γίνουν οι έρευνες. 

Κάποιες έρευνες χωλαίνουν ακόμη και από τις κτιριακές εγκαταστάσεις σε κάποια περιφερειακά πανεπιστήμια.

 Και πάμε σε αυτό που έπρεπε και η περιφερειακή αποκέντρωση που ευαγγελίζεται η κάθε Κυβέρνηση να έχει πιο ενεργό ρόλο, αν και οι περιφέρειες, κατά τόπους γεωγραφικά δομημένες, βοηθούσαν τα πανεπιστήμια.

Όχι ότι δεν το θέλουν, δεν έχουν τις αρμοδιότητες και δεν έχουν τα κονδύλια, που θα μπορούσαν επίσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ακόμη και κάποιοι άλλοι φορείς τοπικοί σε κάποια περιφερειακά πανεπιστήμια και όχι μόνο να βοηθήσουν κάποιες ειδικότητες.

Για παράδειγμα, εταιρείες γεωπονίας θα μπορούσαν να είναι πιο κοντά στους σπουδαστές, εμποροβιομηχανικά επιμελητήρια.

Δεν νοείται σήμερα στο πρωτογενή τομέα να μην έχουμε κάνει άλματα προκειμένου να εξειδικευτούν οι αυριανοί Έλληνες επιστήμονες σε διάφορες γεωργικές σχολές, γεωπονικές σχολές, διότι το μέλλον της Ελλάδας είναι και στον πρωτογενή τομέα ή στο τουρισμό.

 Γίνανε κάποια άλματα και κάποια καλά βήματα για το θέμα του τουρισμού μέσα από έρευνα τι ζητάει σήμερα ένας που θέλει να επισκεφθεί έναν τόπο, τις ιδιαιτερότητες του, την ιστορία.

Δηλαδή, είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης το πανεπιστήμιο, αν θέλουμε να έχουμε μια επαγγελματική ισορροπία και μια επαγγελματική καταξίωση και αποκατάσταση.

Τα υπόλοιπα μόνο με την θεωρία και μόνο να διαπλάσουμε μια διευρυμένη σκέψη. 

Εδώ υπάρχει πρόβλημα και με τους αιώνες φοιτητές, άλλο αν ένας φοιτητής ο οποίος συνεχίζει να φοιτά για κοινωνικούς ή οικονομικούς λόγους.

Εδώ μπαίνουν άλλοι λόγοι που θα μπορούσαν να το εξετάσουν οι πανεπιστημιακές κοινότητες και όχι οι φοιτητές απλά για να είναι φοιτητές.

Άλλο η ανάγκη που τους σπρώχνει για να δουλεύουν παράλληλα για το μεροκάματο και δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.

Θα μπορούσαν να γίνουν και άλλα βήματα, αλλά πάνω απ’ όλα πρέπει να υπάρχει μια ανεξάρτητη επί της ουσίας αρχή, πέρα από κομματικές ετικέτες, πέρα από κομματικές αγκυλώσεις. 

Δεν μπορεί να έρχεται η εκάστοτε Κυβέρνηση και να θέλει να θεσπίσει το δικό της μοντέλο ή με τα λεγόμενα πειράματα που γίνονται στην παιδεία.

 Βεβαίως, αν είχαμε ένα λύκειο με πιο διευρυμένη σκέψη και έναν καλύτερο ορίζοντα, σίγουρα θα ήταν ένα εκκολαπτήριο αυριανών επιστημόνων καλύτερα. 

Θα ήταν ένας προθάλαμος που θα έδινε τα εχέγγυα, θα έδινε τα εφόδια, τις ευαισθησίες, το όραμα αν θέλετε, για να έχουμε καλύτερους επιστήμονες.

Δυστυχώς, το λύκειο είναι ο προθάλαμος μόνο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με την παιδεία και την παραπαιδεία, τα πολλά έξοδα που απαιτούνται για να πάρει ένα πτυχίο και να είναι άνεργος ο Έλληνας. 

Διότι, τα στοιχεία τι λένε;

Καταρχάς, έχουμε τους περισσότερες φοιτητές στην Ευρώπη.

Πάνω από το 6,8%, αν θυμάμαι καλά, σε σχέση με το 3,7% της Ε.Ε..

Όπως και η Τουρκία, για παράδειγμα, έχει πάρα πολλούς φοιτητές.

Το θέμα είναι ποια είναι η επόμενη μέρα, τι εφόδια πήρε. 

Άρα, λοιπόν, μιλάμε για μια ανεξάρτητη διακομματική Επιτροπή που θα προτείναμε εμείς απ’ όλα τα κόμματα ανεξαρτήτου ιδεολογικής πλεύσης να συγκεράσουμε ιδέες, να συγκεράσουμε αρχές, για να ελέγχονται αυτοί οι οποίοι θα διαχειριστούν χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, με απώτερο σκοπό ποιο;

Την βελτίωση των πανεπιστημίων με την εξειδίκευση, να είναι προς όφελος της αγοράς εργασίας.

Δεν είναι κακό οι επιχειρήσεις να μπορούν να έχουν συμμετοχή στα πανεπιστήμια, όχι για να υποδείξουν την έρευνα και την καινοτομία, αλλά να δουν ποιο θα είναι το αύριο, διότι τα πανεπιστήμια, μέσα από την έρευνα, μπορούν, πραγματικά, να καταλάβουν τι απαιτεί και η αγορά εργασίας, όταν, όμως, αυτό θα συγκεραστεί και με την εμπειρία των καταναλωτών και οποιωνδήποτε άλλων επιστημών υπηρετούν μέσα από τα πανεπιστήμια.

Θα μπορούσα να μιλάω κατ’ άρθρο, αλλά θα πάμε τις επόμενες ημέρες για να μιλήσουμε κατ’ άρθρο πού εμείς, ως «Ελληνική Λύση», έχουμε τις επιφυλάξεις μας και, βέβαια, εκείνο το οποίο θα πρέπει να προσέξει πάρα πολύ το Υπουργείο Παιδείας είναι να μην αδικηθούν κάποια πανεπιστήμια τα οποία, πραγματικά, όλα αυτά τα χρόνια ή από εδώ και πέρα, βεβαίως, θα πράξουν δουλειά, θα δώσουν έναν δικό τους αγώνα οι φοιτητές με τους σπουδαστές να παρουσιάσουν καινοτόμες ιδέες.

Άλλωστε, να σας θυμίσω, για μια ακόμη φορά, το Εταιρικό Σύμφωνο Πλαισίου Ανάπτυξης, γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι μέλη της Κομισιόν είμαστε, όπου η χρηματοδότηση θα γίνει στο μεταποιητικό εξειδικευμένο στάδιο της αγροδιατροφής.

Άλλωστε, η αγροδιατροφή και λόγω της αύξησης του πληθυσμού της γης, τα επόμενα χρόνια θα είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για όσους θα σχετίζονται με το αγροδιατροφικό αντικείμενο. 

Άρα, λοιπόν, θα πρέπει να αναβαθμίσουμε τις γεωπονικές σχολές εάν θέλουμε να πάμε σε απορροφητικότητα κονδυλίων μέσω της αγροδιατροφής με χρονικό ορίζοντα το 2027.

Εδώ, εκπονήθηκαν μελέτες, δεν ήταν ώριμες, χάσαμε σημαντικά κατασκευαστικά έργα, με αποτέλεσμα πολλοί πολιτικοί μηχανικοί να μην έχουν δουλειά ακριβώς γιατί δεν έγιναν έργα οδοποιίας στην Ελλάδα, καθώς η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είχε τα χρήματα να εκπονήσει μελέτες και όταν τις εκπόνησε δεν ήταν ώριμες ή ήταν εκπρόθεσμες. 

Είναι πολλά που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε.

Ο περιβόητος δείκτης H-index που μετράει την αξιοπιστία, την ποιότητα και την αποδοτικότητα των πανεπιστημίων, είναι αυτός που καθορίζει πάρα πολλά πράγματα και από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Δεν μπορούμε να αποσυνδεθούμε από την Ευρώπη, πρέπει να ακολουθήσουμε τις επιταγές των καιρών, αλλά μέσα από μια ανοιχτή επιτροπή που θα αποφασίζει για θέματα της παιδείας.

Δεν έχει δικαίωμα η οποιαδήποτε κυβέρνηση να ασκεί μια στείρα κυβερνητική πολιτική, γι’ αυτό που λέγεται φυτώριο, γι’ αυτό που λέγεται αυριανοί επιστήμονες, γι’ αυτό που λέγεται το μέλλον της Ελλάδας. 

Οπότε, δείτε με ευαισθησία το θέμα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης για να μπορέσουν οι νέοι να μείνουν στην πατρίδα, να αγαπήσουν και την πατρίδα και την επιστήμη που υπηρετούν.

Πολλοί, βέβαια, βρέθηκαν, λόγω της συστήματος, σε κάποιες σχολές που δεν είναι της επιθυμίας τους, αλλά πρέπει να πάρουν και αυτοί ένα πτυχίο.

Τουλάχιστον σ΄ αυτούς τους ανθρώπους, μέσα από έρευνα, είτε στις θεωρητικές είτε στις θετικές επιστήμες, να δώσουμε τα εχέγγυα να αγαπήσουν τη σχολή τους, έστω κι εάν αυτή η σχολή δεν ήταν της δικής τους επιλογής.

Να είστε σίγουροι ότι εάν το πανεπιστήμιο είναι πιο πρακτικό, δηλαδή έχει την υλικοτεχνική υποδομή να κάνει έρευνα, όπως το θέμα της Ρομποτικής, θα γίνουν πολλά.

Θαύματα έχει κάνει ο «Δημόκριτος».

Στις Σέρρες τα παιδιά έχουν κατασκευάσει ακόμη και αυτοκίνητο, φόρμουλα, πριν από λίγο καιρό, έχουμε και ένα πολύ ωραίο αυτοκινητοδρόμιο. 

Είναι η χαρά της δημιουργίας. Εκείνο δεν πρέπει να στερήσουμε στους αυριανούς μας επιστήμονες, για να έχουν, πάνω απ’ όλα, και τις απαιτούμενες ευαισθησίες και τη χαρά της επιστήμης.

Θα πάμε κατ’ άρθρον τις επόμενες ημέρες και ακριβώς εκεί, ως «Ελληνική Λύση», θα σας πούμε τις επιφυλάξεις μας.

Διαβάστε επίσης εδώ: